Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 41
तच्छ्रुत्वादारकेणोक्तं वचनं प्राह सादरः । एह्येहि वत्सवत्सेति किंचित्स्थानाच्चलन्मुनिः । तं तु स्नेहादुपाघ्राय आसने उपवेशयत्
tacchrutvādārakeṇoktaṃ vacanaṃ prāha sādaraḥ | ehyehi vatsavatseti kiṃcitsthānāccalanmuniḥ | taṃ tu snehādupāghrāya āsane upaveśayat
ബാലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മുനിശ്രേഷ്ഠൻ സ്നേഹപൂർവ്വം—“വാ, വാ വത്സാ!” എന്നു പറഞ്ഞു. തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അല്പം എഴുന്നേറ്റ്, സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ ശിരസ്സു ഘ്രാണിച്ച് (ആശീർവദിച്ച്) അവനെ ആസനത്തിൽ ഇരുത്തി।
The sage (addressing Dharmarāja/Yudhiṣṭhira with affection)
Tirtha: Revā (Narmadā) milieu (contextual)
Type: kshetra
Scene: A serene forest hermitage assembly: an aged sage rises slightly, beckons a boy with tender words, smells the child’s head in affectionate welcome, and seats him on a simple āsana; disciples and sacred implements in the background.
FAQs
Holiness is expressed through compassion and hospitality: a sage honors even a powerful visitor with affectionate, dhārmic welcome.
The Revā region’s āśrama culture—where saintly hospitality itself becomes part of tīrtha-mahātmya.
Ātithi-satkāra (honoring a guest): welcoming words, affectionate reception, and offering a seat.