Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 111
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवं निशम्य वचनं गौर्या द्विजवरोत्तमः । नमस्कृत्य जगामाशु धर्मराज निवेशनम्
śrīmārkaṇḍeya uvāca | evaṃ niśamya vacanaṃ gauryā dvijavarottamaḥ | namaskṛtya jagāmāśu dharmarāja niveśanam
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഗൗരിയുടെ വചനം ഇങ്ങനെ കേട്ട് ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ നമസ്കരിച്ചു വേഗത്തിൽ ധർമ്മരാജന്റെ നിവാസത്തിലേക്കു പോയി।
Śrī Mārkaṇḍeya
Scene: Mārkaṇḍeya, the foremost brahmin-sage, bows after hearing Gaurī’s words and departs swiftly toward Dharmarāja’s abode—an inter-realm journey motif.
FAQs
True learning is marked by humility—hearing the Goddess’s instruction, the sage responds with reverence and dutiful action.
This narrative bridge leads into the formal naming and praise of Śūleśvarī-tīrtha in the same adhyāya.
No direct rite is prescribed here; it is a narrative movement establishing the next sacred-geographical revelation.