Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 45
किं वर्णयामो रूपं ते किं प्रमाणमिदं हरे । माहात्म्यं किं नु ते देव यज्जिह्वाया न गोचरे
kiṃ varṇayāmo rūpaṃ te kiṃ pramāṇamidaṃ hare | māhātmyaṃ kiṃ nu te deva yajjihvāyā na gocare
ഹേ ഹരേ, നിങ്ങളുടെ രൂപം ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വർണ്ണിക്കും? ഏതു പ്രമാണം അതിനെ അളക്കുമോ? ഹേ ദേവാ, ജിഹ്വയുടെ (വാക്കിന്റെ) ഗമ്യത്തിലേക്കു വരാത്ത നിങ്ങളുടെ മഹിമയെ എന്തെന്ന് പറയും?
Apsarās, collectively
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Listener: Hari (addressed as Hare, Deva)
Scene: Apsarās with veenas and lotus garlands attempt to praise; their mouths half-open, then gently closed in reverent silence as an immeasurable Hari radiates; script-like golden syllables dissolve into light.
FAQs
The divine is ultimately beyond full verbal description; devotion includes reverent silence and awe.
No specific tīrtha is referenced in this line; it functions as theological praise within the Revā-khaṇḍa.
None.