Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 32
त्वत्तोहि सौम्यं जगतीह किंचित्त्वत्तो न रौद्रं च समस्तमूर्ते । त्वत्तो न शीतं च न केशवोष्णं सर्वस्वरूपातिशयी त्वमेव
tvattohi saumyaṃ jagatīha kiṃcittvatto na raudraṃ ca samastamūrte | tvatto na śītaṃ ca na keśavoṣṇaṃ sarvasvarūpātiśayī tvameva
ഹേ സമസ്തമൂർത്തേ! ഈ ലോകത്തിലെ സൗമ്യത എല്ലാം നിങ്ങളിൽ നിന്നാണ്; രൗദ്രതയും നിങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ. ഹേ കേശവാ! ശീതവും ഉഷ്ണവും നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറിട്ട ശക്തികളല്ല—സർവ്വരൂപങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് എല്ലാം വ്യാപിക്കുന്നവൻ നിങ്ങൾ മാത്രം.
Devotees/Sages (collective stuti within Revā Khaṇḍa narrative)
Tirtha: Revā-kṣetra (general)
Type: kshetra
Scene: A serene cosmic Lord stands encompassing contrasting energies: gentle moonlight and fierce flame, cool river mist and desert heat, all merging into one luminous form beyond dualities.
FAQs
All opposites—gentle and terrible, cold and heat—are ultimately grounded in the one Supreme, who transcends yet pervades all forms.
The teaching is voiced within the Revā (Narmadā) tīrtha context of the Skanda Purāṇa’s Revā Khaṇḍa.
No direct ritual instruction is given; it is a theological praise emphasizing the Lord’s all-encompassing nature.