Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 57
पश्यामि तामत्र पुनश्च शुभ्रां महाभ्रनीलां शुचिशुभ्रतोयाम् । वृक्षैरनेकैरुपशोभिताङ्गीं गजैस्तुरङ्गैर्विहगैर्वृतां च
paśyāmi tāmatra punaśca śubhrāṃ mahābhranīlāṃ śuciśubhratoyām | vṛkṣairanekairupaśobhitāṅgīṃ gajaisturaṅgairvihagairvṛtāṃ ca
വീണ്ടും ഞാൻ അവളെ അവിടെ ദർശിക്കുന്നു—പ്രകാശമാനവും ശുഭ്രവുമായ, മഹാമഴമേഘംപോലെ നീലനിറമുള്ള, അവളുടെ ജലം ശുദ്ധവും തിളങ്ങുന്നതുമാണ്. അനേകം വൃക്ഷങ്ങൾ അവളുടെ രൂപത്തെ ശോഭിപ്പിക്കുന്നു; ആനകൾ, കുതിരകൾ, പക്ഷിസമൂഹങ്ങൾ അവളെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.
Mārkaṇḍeya (inferred)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Listener: King (rājan)
Scene: The river-goddess appears: a broad, dark-blue, shining river with crystalline highlights; banks lush with many trees; elephants and horses near the shore; birds wheeling overhead.
FAQs
The holy river is a theophany: purity of waters and beauty of creation become signs of the Goddess’s presence.
Revā/Narmadā and her riverbanks, portrayed as a living sacred realm.
No direct ritual is stated; the verse supports tīrtha-darśana and contemplative reverence of the river.