Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 21
महार्णवे ततस्तस्मिन् भ्रमन्गोः पुच्छमाश्रितः । निर्वाते चान्धकारे च निरालोके निरामये
mahārṇave tatastasmin bhramangoḥ pucchamāśritaḥ | nirvāte cāndhakāre ca nirāloke nirāmaye
പിന്നീട് ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ ഞാൻ പശുവിന്റെ വാൽ ആശ്രയിച്ച് ഒഴുകി ഭ്രമിച്ചു; അവിടെ കാറ്റുമില്ല, വെളിച്ചവും ഇല്ല—തമസ്സു മാത്രം, എങ്കിലും ഞാൻ നിരാമയനായിരുന്നു।
Unspecified (deduced: narrator describing survival by refuge)
Tirtha: Revā (Narmadā) — contextual frame; mahārṇava is mythic setting
Type: river
Scene: A figure adrift in a vast dark ocean, holding the tail of a cow that floats serenely; the air is still, the scene paradoxically calm and ‘unafflicted’.
FAQs
Taking refuge in a divinely given support grants steadiness even amid ‘oceanic’ uncertainty; grace preserves one from affliction.
The Revā-khaṇḍa setting is primary; the verse itself emphasizes symbolic waters rather than a named tīrtha.
None explicitly; the narrative models śaraṇāgati (seeking refuge).