Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 42
यथेदमुक्तं तव धर्मसूनो श्रुतं च यच्छङ्कराच्चन्द्रमौलेः । श्रुत्वेदमिच्छन्मुच्यते सर्वपापैः पठन्पदं याति हि वृत्रशत्रोः
yathedamuktaṃ tava dharmasūno śrutaṃ ca yacchaṅkarāccandramauleḥ | śrutvedamicchanmucyate sarvapāpaiḥ paṭhanpadaṃ yāti hi vṛtraśatroḥ
ഹേ ധർമ്മപുത്രാ! നിനക്കു പറഞ്ഞതുപോലെയും ചന്ദ്രമൗലിയായ ശങ്കരനിൽ നിന്നു ശ്രവിച്ചതുപോലെയും—ഇതു ഭക്തിശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനാകും; ഇതു പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ വൃത്രഹന്ത ഇന്ദ്രന്റെ പദം പ്രാപിക്കും।
Mārkaṇḍeya
Listener: Yudhiṣṭhira (Dharma-sūnu)
Scene: A sage transmits a sacred account ‘as heard from Moon-crested Śiva’; listeners sit in reverent attention; above, Indra’s celestial city is hinted as the fruit of recitation.
FAQs
Śravaṇa (hearing) and pāṭha (recitation) of sacred tīrtha-teachings are themselves purifying acts that destroy sin and grant exalted attainments.
The immediate passage functions as a phalaśruti for the Revā Khaṇḍa’s sacred geography and observances around the Revā (Narmadā).
Hearing the account with intent and reciting it (pāṭha) are prescribed as merit-generating practices.