Adhyaya 174

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेदुत्तरे नर्मदातटे । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം നർമദയുടെ ഉത്തരതീരത്തിലെ ഗോപേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ ഒരൊറ്റ സ്നാനത്താൽ മനുഷ്യർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । बर्हियुक्तेन यानेन स गच्छेच्छिवमन्दिरे

ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് അവിടെ തന്നെ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ, പവിത്ര ബർഹി-പുല്ലാൽ അലങ്കരിച്ച യാനത്തിൽ ശിവധാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 3

क्रीडित्वा सुचिरं कालं शिवलोके नराधिप । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति वीर्यवान्

ഹേ നരാധിപാ! അവൻ ശിവലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വിഹരിച്ച്, പിന്നെ ഇവിടെ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ച് വീര്യവാനായ രാജാവാകുന്നു।

Verse 4

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं नरः

ആന, കുതിര, രഥ സമ്പത്തുകളാൽ സമൃദ്ധനായി, ദാസി-ദാസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മറ്റു രാജാക്കന്മാരാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ആ പുരുഷൻ നൂറുവർഷം ജീവിക്കുന്നു।

Verse 5

सम्प्राप्ते कार्त्तिके मासि नवम्यां शुक्लपक्षतः । सोपवासः शुचिर्भूत्वा दीपकांस्तत्र दापयेत्

കാർത്തികമാസം വന്നാൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ നവമിദിനത്തിൽ ഉപവാസത്തോടെ ശുചിയായി അവിടെ ദീപങ്ങൾ തെളിയിക്കണം।

Verse 6

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य रात्रौ कुर्वीत जागरम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ട് സമ്യകായി അർച്ചിച്ച് രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്യണം। ഹേ നരാധിപാ, ഇതിന് പ്രസ്താവിച്ച ഫലം കേൾക്കുക।

Verse 7

यावत्पुण्यं फलं संख्या दीपकानां तथैव च । तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते

പുണ്യഫലത്തിന്റെ അളവും അർപ്പിച്ച ദീപങ്ങളുടെ എണ്ണവും എത്രയോ, അത്ര സഹസ്രയുഗങ്ങൾ ശിവലോകത്തിൽ അവൻ മഹിമിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 8

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र लिङ्गपूरणकं विधिम् । तथैव पद्मकैश्चैव दधिभक्तैस्तथैव च

ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ആ തീർത്ഥത്തിൽ ‘ലിംഗപൂരണം’ എന്ന വിധി ആചരിക്കണം; കൂടാതെ താമരകൾ അർപ്പിച്ച് ദധിഭക്തം (തൈരും അന്നവും) നൈവേദ്യമായി സമർപ്പിക്കണം।

Verse 9

यस्तु कुर्यान्नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । यावन्ति तिलसंख्यानि दधिभक्तं तथैव च

ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, ഇത് ചെയ്യുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക—അത് എള്ളുകളുടെ എണ്ണത്തോളം, അതുപോലെ ദധിഭക്ത അർപ്പണഫലത്തോളം അപാരമാണെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 10

पद्मसंख्या शिवे लोके मोदते कालमीप्सितम् । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यत्किंचिद्दीयते नृप

അവൻ പദ്മസംഖ്യപോലെ എണ്ണപ്പെടുന്ന ഇഷ്ടകാലം വരെ ശിവലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ഹേ രാജേന്ദ്ര, ആ തീർത്ഥത്തിൽ, ഹേ നൃപ, എന്തെങ്കിലും—എന്തു ദാനം ചെയ്താലും—

Verse 11

सर्वं कोटिगुणं तस्य संख्यातुं वा न शक्यते । एवं ते कथितं सर्वं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

അവിടെ അതെല്ലാം കോടിഗുണമായി വർദ്ധിക്കുന്നു; അതിനെ എണ്ണിക്കൂട്ടാനും കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ, സർവ്വതീർത്ഥങ്ങളിൽ അനുത്തമമായ ആ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു।

Verse 174

अध्याय

അധ്യായം। (ഇത് അധ്യായ-ചിഹ്നം/സമാപ്തി-സൂചകം.)