Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 58
मरिष्यति न मे भर्ता ह्यादित्यो नोदयिष्यति । अन्धकारं जगत्सर्वं क्षीयते नाद्य शर्वरी
mariṣyati na me bhartā hyādityo nodayiṣyati | andhakāraṃ jagatsarvaṃ kṣīyate nādya śarvarī
എന്റെ ഭർത്താവ് മരിക്കുകയില്ല; ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുകയില്ല. സർവ്വലോകവും അന്ധകാരത്തിൽ നിറയട്ടെ; ഇന്നത്തെ രാത്രി ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ।
Unspecified woman (contextual speaker within Revā Khaṇḍa narrative)
Listener: Pārtha (addressed in nearby verses; epic-style interlocutor)
Scene: A determined woman pronounces a world-stopping vow: the sun refuses to rise; the horizon remains sealed in night; figures freeze in anxious stillness under a heavy, starless sky.
FAQs
Speech charged with resolve can affect cosmic order; dharma protects life, while adharma invites upheaval.
The larger Revā (Narmadā) sacred narrative context applies; this verse is a dramatic turning point rather than a tīrtha-stuti.
None directly; it highlights the potency of a vow-like declaration (saṅkalpa) and its consequences.