Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 49
वहनं भर्तृसौख्याय दिवा सम्पीड्यते रुजा । अयं भर्ता विजानीथ झोलिकासंस्थितः सदा
vahanaṃ bhartṛsaukhyāya divā sampīḍyate rujā | ayaṃ bhartā vijānītha jholikāsaṃsthitaḥ sadā
ഈ ചുമത്തൽ എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സുഖത്തിനായാണ്; എങ്കിലും പകൽ വേദന എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. അറിയുക—ഇവനാണ് എന്റെ ഭർത്താവ്; സദാ ഈ സഞ്ചിയിലേയ്ക്ക് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
Śāṇḍilī
Tirtha: Revā tīrtha-path (riverbank pilgrimage corridor)
Type: ghat
Listener: Audience within the kathā frame
Scene: A devoted woman carries a cloth bag (jholikā) close to her body; within it rests her ailing husband. Her face shows strain from pain and heat, yet tenderness and resolve.
FAQs
Selfless service (sevā) to one’s dependent spouse is upheld as a powerful expression of dharma and tapas.
The Revā Khaṇḍa context connects to Narmadā-region sacredness, but this verse centers on personal dharma rather than a named tīrtha.
None explicitly; the ‘practice’ here is daily sevā as lived vrata.