Adhyaya 161

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सर्पतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महासर्पास्तपस्तप्त्वा युधिष्ठिर

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിന് ശേഷം, ഹേ മഹാരാജാ! നീ അനുത്തമമായ സർപ്പതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക; അവിടെ മഹാസർപ്പങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത് സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു, ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ.

Verse 2

वासुकिस्तक्षको घोरः सार्प ऐरावतस्तथा । कालियश्च महाभागः कर्कोटकधनंजयौ

വാസുകി, ഭയങ്കരനായ തക്ഷകൻ, സാർപ്പൻ കൂടാതെ ഐരാവതൻ; മഹാഭാഗനായ കാലിയൻ, കർക്കോടകൻ, ധനഞ്ജയൻ—

Verse 3

शङ्खचूडो महातेजा धृतराष्ट्रो वृकोदरः । कुलिको वामनश्चैव तेषां ये पुत्रपौत्रिणः

മഹാതേജസ്സുള്ള ശംഖചൂഡൻ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, വൃകോदरൻ, കുലികൻ, വാമനൻ—അതുപോലെ അവരുടെ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും।

Verse 4

तत्र तीर्थे महापुण्ये तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् । भुञ्जन्ति विविधान्भोगान्क्रीडन्ति च यथासुखम्

ആ മഹാപുണ്യ തീർത്ഥത്തിൽ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ച് അവർ വിവിധ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ഇഷ്ടപ്രകാരം സുഖത്തോടെ ക്രീഡിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । वाजपेयफलं तस्य पुरा प्रोवाच शङ्करः

ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃദേവതകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും തർപ്പണം ചെയ്യുന്നവന്, ശങ്കരൻ പണ്ടേ വാജപേയ യാഗഫലത്തോടു തുല്യമായ ഫലം ഉണ്ടെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു।

Verse 6

स्नातानां सर्पतीर्थे तु नराणां भुवि भारत । सर्पवृश्चिकजातिभ्यो न भयं विद्यते क्वचित्

ഹേ ഭാരതാ! സർപ്പതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത മനുഷ്യർക്കു ഭൂമിയിൽ എവിടെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും വൃശ്ചികജാതികളുടെയും ഭയം ഉണ്ടാകുകയില്ല।

Verse 7

मृतो भोगवतीं गत्वा पूज्यमानो महोरगैः । नागकन्यापरिवृतो महाभोगपतिर्भवेत्

മരണാനന്തരം അവൻ ഭോഗവതിയിലേക്കു ചെന്നു മഹോരഗങ്ങൾക്കാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു; നാഗകന്യകൾ ചുറ്റിനിൽക്കെ മഹാഭോഗങ്ങളുടെ അധിപതിയാകുന്നു।

Verse 8

मार्गशीर्षस्य मासस्य कृष्णपक्षे च याष्टमी । सोपवासः शुचिर्भूत्वा लिङ्गं सम्पूरयेत्तिलैः । यथाविभवसारेण गन्धपुष्पैः समर्चयेत्

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ അഷ്ടമിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ശുചിയായി ശിവലിംഗത്തിൽ എള്ള് അർപ്പിച്ച്, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ഗന്ധവും പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ട് വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം।

Verse 9

एवं विधाय विधिवत्प्रणिपत्य क्षमापयेत् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नरेश्वर

ഇങ്ങനെ വിധിപൂർവ്വം അനുഷ്ഠിച്ച് നമസ്കരിച്ചു ക്ഷമ അപേക്ഷിക്കണം। ഹേ നരേശ്വരാ, ആ വ്രതത്തിന് പ്രസ്താവിച്ച ഫലം കേൾക്കുക।

Verse 10

तिलास्तत्र च यत्संख्याः पत्रपुष्पफलानि च । तावत्स्वर्गपुरे राजन्मोदते कालमीप्सितम्

ഹേ രാജാവേ, അവിടെ എത്ര എള്ളും എത്ര ഇലകളും പുഷ്പങ്ങളും ഫലങ്ങളും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത്രത്തോളം ഇഷ്ടകാലം സ്വർഗ്ഗപുരിയിൽ അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു।

Verse 11

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जायते विमले कुले । सुरूपः सुभगश्चैव धनकोटिपतिर्भवेत्

പിന്നീട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങി അവൻ നിർമ്മലമായ കുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; സുന്ദരനും സൗഭാഗ്യവാനും ആയി കോടികളുടെ ധനാധിപതിയാകുന്നു।

Verse 161

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം।