Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 5
त्वगस्थिमांसमेदोऽसृक्केशस्नायुशतैः सह । विण्मूत्ररेतःसङ्घाते का संज्ञा जायते नृणाम्
tvagasthimāṃsamedo'sṛkkeśasnāyuśataiḥ saha | viṇmūtraretaḥsaṅghāte kā saṃjñā jāyate nṛṇām
ചർമ്മം, അസ്ഥി, മാംസം, മേദസ്, രക്തം, കേശം, നൂറുകണക്കിന് സ്നായുക്കൾ—ഇവയോടൊപ്പം മല, മൂത്രം, രേതസ് എന്നിവയുടെ കൂമ്പാരമായ ഈ ദേഹസമൂഹത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യർക്കു ഏതു ‘സഞ്ജ്ഞ’യോ യഥാർത്ഥ തിരിച്ചറിയലോ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു?
Yudhiṣṭhira (continuing the inquiry)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrthas (contextual)
Type: river
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: A contemplative sage points to a human figure shown as layered constituents (skin, bone, flesh) to teach dispassion; the background suggests a riverbank hermitage of Revā.
FAQs
It urges dispassion by exposing the body as a perishable mixture, undermining pride and false self-identification.
None explicitly; the verse supports ethical-spiritual teaching within the Revā Khaṇḍa’s tīrtha context.
None; it is a reflective, philosophical prompt.