Adhyaya 130
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഋഷി മാർകണ്ഡേയൻ റേവാ/നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്തുള്ള ‘ദേവതീർത്ഥം’ എന്ന അതുല്യ പുണ്യതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്നു. അവിടെ ദേവന്മാർ സംഗമിക്കുന്നു; പരമേശ്വരൻ ആ സ്ഥലത്തിൽ പ്രസന്നനാകുന്നു എന്ന ദൈവപരമ്പരയിലൂടെ തീർത്ഥത്തിന്റെ പാവിത്ര്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. തീർത്ഥസ്നാനത്തിനുള്ള നൈതിക യോഗ്യതയും വ്യക്തമാക്കുന്നു: കാമം (ആസക്തി)യും ക്രോധവും വിട്ട്, ശുദ്ധ അന്തഃകരണത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് സഹസ്ര ഗോദാനഫലത്തോട് തുല്യമായ നിശ്ചിത പുണ്യം ലഭിക്കും എന്ന ഫലശ്രുതി പറയുന്നു; ബാഹ്യകർമ്മം അന്തർനിയമത്തോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ മാത്രമേ തീർത്ഥയാത്ര പൂർണമാകൂ എന്ന ഉപദേശം നൽകുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले देवतीर्थमनुत्तमम् । तत्र देवैः समागत्य तोषितः परमेश्वरः
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് അതുല്യമായ ദേവതീർത്ഥമുണ്ട്. അവിടെ ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചു വന്ന് പരമേശ്വരൻ (ശിവൻ) പ്രസന്നനായി.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कामक्रोधविवर्जितः । स लभेन्नात्र सन्देहो गोसहस्रफलं ध्रुवम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ കാമവും ക്രോധവും വിട്ട് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, സംശയമില്ലാതെ ആയിരം ഗോദാനം ചെയ്ത ഫലം നിശ്ചയമായി പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 130
। अध्याय
ഇങ്ങനെ അധ്യായം സമാപ്തമായി.