Adhyaya 117
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ രാജേന്ദ്രനോട് ത്രിലോചന തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇത് പരമ പുണ്യകരമായ തീർത്ഥം; സർവ്വലോകങ്ങളും വന്ദിക്കുന്ന ദേവേശന്റെ സാന്നിധ്യം ഉള്ള സ്ഥാനമെന്നായി വിവരണം വരുന്നു. ഇവിടെയുള്ള വിധി ലളിതം—തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ശങ്കരനെ പൂജിക്കുക. ഇങ്ങനെ പൂജിച്ച് ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്ന ഭക്തൻ സംശയമില്ലാതെ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും എന്നതാണ് ഫലശ്രുതി. കൽപക്ഷയത്തിനു ശേഷം അവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷനായി വേർപാടില്ലാതെ നിലകൊള്ളുകയും നൂറു വർഷം ആദരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നും പറയുന്നു. തീർത്ഥം, ലഘുവിധി, മോക്ഷഫലം—ഇവയെ ഒരുമിച്ച് ചേർത്തുള്ള ഉപദേശമാണ് ഇത്.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पुण्यं तीर्थं त्रिलोचनम् । तत्र तिष्ठति देवेशः सर्वलोकनमस्कृतः
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് ‘ത്രിലോചന’ എന്ന പുണ്യ തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോകണം. അവിടെ ദേവേശ്വരൻ വസിക്കുന്നു; സർവ്വലോകങ്ങളും അവനെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्यार्चयति शङ्करम् । रुद्रस्य भवनं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः
ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, മരിച്ച ശേഷം രുദ്രന്റെ ധാമത്തിലേക്കു പോകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
Verse 3
कल्पक्षये ततः पूर्णे क्रीडित्वा च इहागतः । आवियोगेन तिष्ठेत पूज्यमानः शतं समाः
കൽപക്ഷയം പൂർണ്ണമായ ശേഷം അവൻ അവിടെ ക്രീഡിച്ച് വീണ്ടും ഇവിടെ വരുന്നു; ശുഭസംഗത്തിൽ നിന്ന് വേർപാടില്ലാതെ നൂറു വർഷം എല്ലാവരാലും പൂജിക്കപ്പെട്ട് വസിക്കുന്നു.
Verse 117
। अध्याय
ഇവിടെ അധ്യായ സമാപ്തി.