Adhyaya 112

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थमाङ्गिरसस्य तु । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापविनाशनम्

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, നർമദയുടെ ഉത്തര തീരത്തിലുള്ള സർവ്വപാപവിനാശകമായ ആംഗിരസ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം।

Verse 2

पुरासीदङ्गिरानाम ब्राह्मणो वेदपारगः । पुत्रहेतोर्युगस्यादौ चचार विपुलं तपः

പുരാതനകാലത്ത് യുഗാരംഭത്തിൽ വേദപാരംഗതനായ ആംഗിരാ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; പുത്രലാഭത്തിനായി അദ്ദേഹം മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്തു।

Verse 3

नित्यं त्रिषवणस्नायी जपन्देवं सनातनम् । पूजयंश्च महादेवं कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

അദ്ദേഹം നിത്യവും ത്രിസന്ധ്യാസ്നാനം ചെയ്ത് സനാതന ദേവനെ ജപിക്കുകയും മഹാദേവനെ പൂജിക്കുകയും ചെയ്ത് കൃച്ഛ്ര-ചാന്ദ്രായണാദി കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു।

Verse 4

द्वादशाब्दे ततः पूर्णे तुतोष परमेश्वरः । वरेण छन्दयामास द्विजमाङ्गिरसं वरम्

ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ പരമേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി; വരം നൽകി ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ആംഗിരസ ദ്വിജനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു।

Verse 5

वव्रे स तु महादेवं पुत्रं पुत्रवतां वरम् । वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम्

അദ്ദേഹം മഹാദേവനോട് വരം അപേക്ഷിച്ചു—പുത്രവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു പുത്രൻ, വേദവിദ്യയിലും വ്രതങ്ങളിലും സ്നാതനായി, സർവ്വശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിശാരദനായിരിക്കണമെന്നു।

Verse 6

देवानां मन्त्रिणं राजन् सर्वलोकेषु पूजितम् । ब्रह्मलक्ष्म्याः सदावासमक्षयं चाव्ययं सुतम्

ഹേ രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ മന്ത്രിയായും സർവ്വലോകങ്ങളിലും പൂജിക്കപ്പെടുന്നവനായും, ബ്രഹ്മ-ലക്ഷ്മിയുടെ സദാവാസമായും, അക്ഷയനും അവ്യയനും ആയ ഒരു പുത്രനെ എനിക്ക് പ്രസാദിക്കണമേ।

Verse 7

तथाभिलषितः पुत्रः सर्वविद्याविशारदः । भविष्यति न सन्देहश्चैवमुक्त्वा ययौ हरः

അങ്ങനെ തന്നെയാകും—നീ ആഗ്രഹിച്ച പുത്രൻ സർവ്വവിദ്യകളിലും നിപുണനായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരൻ (ശിവൻ) പുറപ്പെട്ടു।

Verse 8

वरैरङ्गिरसश्चापि बृहस्पतिरजायत । यथाभिलषितः पुत्रो वेदवेदाङ्गपारगः

ആ വരങ്ങളുടെ ഫലമായി അങ്കിരസന് ബൃഹസ്പതി ജനിച്ചു—ആഗ്രഹിച്ച ആ പുത്രൻ വേദവും വേദാംഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞവൻ।

Verse 9

जाते पुत्रेऽङ्गिरास्तत्र स्थापयामास शङ्करम् । हृष्टतुष्टमना भूत्वा जगामोत्तरपर्वतम्

പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അങ്കിരസ് അവിടെ ശങ്കരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; പിന്നെ ഹർഷവും പൂർണ്ണതൃപ്തിയും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ അദ്ദേഹം ഉത്തരപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി।

Verse 10

तत्र चाङ्गिरसे तीर्थे यः स्नात्वा पूजयेच्छिवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

അവിടെ അങ്കിരസ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശിവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി രുദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 11

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । इच्छते यश्च यं कामं स तं लभति मानवः

അപുത്രന് പുത്രലാഭം, ദരിദ്രന് ധനലാഭം ലഭിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ ഏത് ആഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുകയോ, ഈ പുണ്യപ്രഭാവത്തിൽ അതുതന്നെ ലഭിക്കുന്നു॥

Verse 112

। अध्याय

“അധ്യായം”—ഇത് അധ്യായ-സമാപ്തി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പാഠഭാഗം॥