Adhyaya 100

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमरोचनम् । मार्कण्डेशमिति ख्यातं नर्मदादक्षिणे तटे

ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു— ഹേ മഹീപാലാ! തുടർന്ന് നീ പരമ ദീപ്തിയുള്ള തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക; അത് ‘മാർക്കണ്ഡേശം’ എന്നു പ്രസിദ്ധം, നർമദയുടെ ദക്ഷിണ തീരത്താണ്.

Verse 2

उत्तमं सर्वतीर्थानां गीर्वाणैर्वन्दितं शिवम् । गुह्याद्गुह्यतरं पुत्र नाख्यातं कस्यचिन्मया

ഹേ പുത്രാ! ഇത് സർവ്വ തീർത്ഥങ്ങളിലെയും ഉത്തമം, ശിവമയം, ദേവന്മാർ വന്ദിക്കുന്നതുമാണ്. ഇത് ഗുഹ്യത്തിലുമധികം ഗുഹ്യം; ഇതുവരെ ഞാൻ ആരോടും വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.

Verse 3

स्थापितं तु मया पूर्वं स्वर्गसोपानसंनिभम् । ज्ञानं तत्रैव मे जातं प्रसादाच्छङ्करस्य च

മുമ്പ് ഞാൻ ഇതിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പടിപോലെ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെയേ ശങ്കരന്റെ പ്രസാദത്താൽ എനിക്കുള്ളിൽ ജ്ഞാനം ഉദിച്ചു.

Verse 4

अन्यस्तत्रैव यो गत्वा द्रुपदामन्तर्जले जपेत् । स पातकैरशेषश्च मुच्यते पाण्डुनन्दन

ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ! ആരെങ്കിലും അവിടെ ചെന്നു ദ്രുപദയുടെ അന്തർജലത്തിൽ ജപം ചെയ്‌താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമെല്ലാം പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകും.

Verse 5

वाचिकैर्मानसैश्च वा कर्मजैरपि पातकैः । पिण्डिकां चाप्यवष्टभ्य याम्यामाशां च संस्थितः

വാക്ക്, മനസ്, കർമ്മം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള പാപങ്ങളാൽ മലിനനായാലും, പിണ്ഡികയെ ആശ്രയിച്ച് ദക്ഷിണദിക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

Verse 6

योजयेच्छूलिनं भक्त्या द्वात्रिंशद्बहुरूपिणम् । देहपाते शिवं गच्छेदिति मे निश्चयो नृप

ഭക്തിയോടെ മുപ്പത്തിരണ്ട് രൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷനായ ത്രിശൂലധാരി ശൂലിനനോട് യോഗം/ധ്യാനം ചേർക്കണം. ദേഹപാതത്തിൽ അവൻ ശിവനെ പ്രാപിക്കും—ഹേ നൃപ, ഇതാണ് എന്റെ ദൃഢനിശ്ചയം.

Verse 7

आज्येन बोधयेद्दीपमष्टम्यां निशि भारत । स्वर्गलोकमवाप्नोति इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ഹേ ഭാരത, അഷ്ടമിയുടെ രാത്രിയിൽ നെയ്യുകൊണ്ട് ദീപം തെളിയിക്കണം. അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കും—എന്ന് ശങ്കരൻ അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 8

श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या कुर्वीत नृपनन्दन । पितरस्तस्य तृप्यन्ति यावदाभूतसम्प्लवम्

ഹേ നൃപനന്ദന, അവിടെ ഭക്തിയോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവന്റെ പിതൃക്കൾ മഹാപ്രളയം വരെ തൃപ്തരായിരിക്കും.

Verse 9

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतेन जलेन वा । तर्पयेत्तत्र यो वंश्यानाप्नुयाज्जन्मनः फलम्

അവിടെ ഇങ്ങുദഫലം, ബദരം, ബിൽവം, അല്ലെങ്കിൽ അക്ഷതവും ജലവും കൊണ്ടു തന്റെ വംശപിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യുന്നവൻ ജന്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 100

। अध्याय

॥ ഇതി അധ്യായം ॥