Mantra 42
अत्य॒न्याँ२ अगां॒ नान्याँ२ उपा॑गाम॒र्वाक् त्वा॒ परे॒भ्योऽवि॑दं प॒रोऽव॑रेभ्यः । तं त्वा॑ जुषामहे देव वनस्पते देवय॒ज्यायै॑ दे॒वास्त्वा॑ देवय॒ज्यायै॑ जुषन्तां॒ विष्ण॑वे त्वा । ओष॑धे॒ त्राय॑स्व स्वधि॑ते॒ मैन॑ᳪ हिᳪसीः
áty anyā́ṃ agāṃ nā́nyā́ṃ upā́gām arvā́k tvā párebhyo’vídaṃ páro’várebhyaḥ | táṃ tvā juṣāmahe deva vanaspate devayajyā́yai devā́s tvā devayajyā́yai juṣantāṃ víṣṇave tvā | óṣadhe trā́yasva svadhite mā́inaṃ hiṃsīḥ
ഒന്നിനെ ഞാൻ കടന്നു; മറ്റൊന്നിലേക്കു ഞാൻ പോയില്ല; ഇങ്ങോട്ടായി ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടെത്തി—ദൂരെയുള്ളവരിൽ നിന്നുമും, അടുത്തവരിൽ നിന്നുമും. ഹേ ദേവ വനംസ്പതേ, ദേവയജ്ഞത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരും നിന്നെ ദേവയജ്ഞത്തിനായി പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ—വിഷ്ണുവിന്നായി നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു). ഹേ ഔഷധേ, രക്ഷിക്ക; ഹേ സ്വധിതി, എന്നെ ഹിംസിക്കരുത്.
अति । अ॒न्याम् । अगाम् । न । अ॒न्याम् । उप॑-अगाम् । अ॒र्वाक् । त्वा । परे॒भ्यः । अवि॑दम् । प॒रः । अव॑रेभ्यः । तम् । त्वा । जुषामहे । देव । वनस्पते । देव-य॒ज्यायै॑ । दे॒वाः । त्वा । देव-य॒ज्यायै॑ । जुषन्ताम् । विष्ण॑वे । त्वा । ओष॑धे । त्राय॑स्व । स्वधि॑ते । मा । एनम् । हिᳪसीः ।