Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 15
अ॒यं पु॒रो हरि॑केश॒: सूर्य॑रश्मि॒स्तस्य॑ रथगृ॒त्सश्च॒ रथौ॑जाश्च सेनानीग्राम॒ण्यौ॒ | पु॒ञ्जि॒क॒स्थ॒ला च॑ क्रतुस्थ॒ला चा॑प्स॒रसौ॑ द॒ङ्क्ष्णव॑: प॒शवो॑ हे॒तिः पौ॑रुषेयो व॒धः प्रहे॑ति॒स्तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ayaṁ puraḥ harikeśaḥ sūryaraśmiḥ tasya rathagr̥tsaś ca rathaujāś ca senānīgrāmaṇyau | puñjikāsthalā ca kratusthalā cāpsarasau daṅkṣṇavaḥ paśavo hetiḥ pauruṣeyo vadhaḥ prahetiḥ tebhyo namo astu te no ’vantu te no mr̥ḍayantu te yaṁ dviṣmo yaś ca no dveṣṭi tameṣāṁ jambhe dadhmaḥ
ഇത് മുന്നിൽ ഹരികേശൻ—സൂര്യരശ്മി. അവനുള്ളത് രഥഗൃത്സനും രഥൗജാസും എന്ന രണ്ടു നേതാക്കൾ: സേനാനിയും ഗ്രാമണിയും. പുഞ്ജികസ്ഥലയും ക്രതുസ്ഥലയും എന്ന രണ്ടു അപ്സരസ്സുകൾ. ദംക്ഷ്ണവ (കടിക്കുന്ന) പശുക്കൾ/മൃഗങ്ങൾ. ഹേതി (അസ്ത്രം) അവന്റേതാണ്; പൗരുഷേയ വധം (മനുഷ്യപ്രേരിത സംഹാരം)യും പ്രഹേതി (പ്രക്ഷിപ്ത അസ്ത്രം)യും കൂടെ. അവർക്കു നമസ്കാരം. അവർ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഞങ്ങളോട് കൃപ കാണിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും, ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും—അവരുടെ ജംഭത്തിൽ (താടിയിൽ) ഞങ്ങൾ ഏല്പിക്കുന്നു.
अ॒यम् । पु॒रः । हरि॑-केशः । सूर्य॑-रश्मिः । तस्य॑ । रथ-गृ॒त्सः । च । रथ-ओ॒जाः । च । सेनानी-ग्राम॒ण्यौ॒ । पु॒ञ्जि॒क॒स्थ॒ला । च । क्रतु-स्थ॒ला । च । अ॒प्स॒रसौ॑ । द॒ङ्क्ष्णवः॑ । प॒शवः॑ । हे॒तिः । पौ॑रुषेयः । व॒धः । प्र-हे॑तिः । तेभ्यः॑ । नमः॑ । अस्तु । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । मृडयन्तु । ते । यम् । द्वि॒ष्मः । यः । च । नः । द्वेष्टि । तम् । एषाम् । जम्भे॑ । दध्मः