अदि॑त्यै॒ रास्ना॑सि विष्णो॑र्वे॒ष्पो॒ऽस्यू॒र्जे त्वा ऽद॑ब्धेन त्वा॒ चक्षु॒षाव॑पश्यामि । अ॒ग्नेर्जि॒ह्वासि॑ सु॒हूर्दे॒वेभ्यो॒ धाम्ने॑ धाम्ने मे भव॒ यजु॑षे यजुषे
ádityai rā́snāsi viṣṇór veṣpó ’sy ū́rje tvā́ ’dáb dhena tvā́ cákṣuṣā́vap aśyāmi | agné r jihvā́si suhū́r devébhyo dhā́mne dhā́mne me bhava yájuṣe yajuṣe
നീ അദിതിയുടെ രാസ്നാ (ലഗാം) ആകുന്നു; നീ വിഷ്ണുവിന്റെ വേഷ്പ (അങ്കുരം) ആകുന്നു. ഊർജ്ജത്തിനും പോഷണത്തിനുമായി ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു; അദബ്ധ (അപരാജിത) ശക്തിയാൽ നിന്നിലൂടെ ഞാൻ ഈ യജ്ഞത്തെ കണ്ണാൽ ദർശിക്കുന്നു. നീ അഗ്നിയുടെ ജിഹ്വയാണ്; ദേവന്മാർക്കായി സുഹൂ (ശുഭ-ആഹ്വാനക) ആകുന്നു. ഓരോ ധാമത്തിനും നീ എന്റേതാകുക; ഓരോ യജുസ്-മന്ത്രത്തിനും, ഓരോ യജുസ്-കർമ്മത്തിനും.
अदि॑त्यै । रास्ना॑ असि । विष्णोः । वे॒ष्पः॑ । अ॒सि॒ । ऊ॒र्जे । त्वा॒ । अ॒द॑ब्धेन । त्वा॒ । चक्षु॑षा । अ॒व॒प॒श्या॒मि॒ । अ॒ग्नेः । जि॒ह्वा असि । सु॒हूः । दे॒वेभ्यः॑ । धाम्ने॑ धाम्ने । मे॒ । भ॒व॒ । यजु॑षे यजुषे