Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 57
मन्त्रसिद्ध्यर्थं गुरुपूजा–आज्ञा–पौरश्चर्यविधिः / Guru-Authorization, Offerings, and Puraścaraṇa for Mantra-Siddhi
यस्य यद्विहितं कर्म वेदे शास्त्रे च वैदिकैः । तस्य तेन समाचारः सदाचारो न चेतरः । सद्भिराचरितत्वाच्च सदाचारः स उच्यते । सदाचारस्य तस्याहुरास्तिक्यं मूलकारणम्
yasya yadvihitaṃ karma vede śāstre ca vaidikaiḥ | tasya tena samācāraḥ sadācāro na cetaraḥ | sadbhirācaritatvācca sadācāraḥ sa ucyate | sadācārasya tasyāhurāstikyaṃ mūlakāraṇam
വേദത്തിലും വൈദിക ഋഷികൾ ഉപദേശിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഒരാളിന് ഏത് കര്മ്മം വിധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ, അതനുസരിച്ചുള്ള ആചരണമാണ് സദാചാരം; മറ്റൊന്നുമല്ല. സജ്ജനന്മാർ ആചരിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ ‘സദാചാരം’ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആ സദാചാരത്തിന്റെ മൂലകാരണം ‘ആസ്തിക്യം’—വേദ-ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പ്രാമാണ്യത്തിലും അവയുടെ അന്തർസാരമായ പരമേശ്വരൻ ശിവൻ (പതി) ലുമുള്ള വിശ്വാസം—എന്നാണ് പറയുന്നത്।
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Significance: Establishes dhārmic eligibility (sadācāra rooted in āstikya) as the foundation for fruitful Śiva-upāsanā; supports the pilgrim’s inner purity (adhikāra) rather than a site-specific merit.
FAQs
The verse defines sadācāra (right conduct) as living according to Vedic and śāstric injunctions, and teaches that its foundation is āstikya—faith in scriptural authority and in Śiva as the inner ground of dharma—without which practice becomes mere personal preference.
Linga and Saguna-Śiva worship are not presented as arbitrary customs but as śāstra-guided disciplines; this verse frames such worship as sadācāra when performed in alignment with Vedic-śaiva prescriptions and sustained by āstikya (reverent trust in Śiva and scripture).
Adopt śāstra-based daily discipline: Shiva-pūjā with purity and restraint, japa of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), and traditional śaiva observances (e.g., bhasma/tripuṇḍra and rudrākṣa where prescribed), grounded in āstikya rather than experimentation.