Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 49
मन्त्रसिद्ध्यर्थं गुरुपूजा–आज्ञा–पौरश्चर्यविधिः / Guru-Authorization, Offerings, and Puraścaraṇa for Mantra-Siddhi
अपवित्रकरो ऽशुद्धो विलपन्न जपेत्क्वचित् । क्रोधं मदं क्षुतं त्रीणि निष्ठीवनविजृंभणे । दर्शनं च श्वनीचानां वर्जयेज्जपकर्मणि । आचमेत्संभवे तेषां स्मरेद्वा मां त्वया सह
apavitrakaro 'śuddho vilapanna japetkvacit | krodhaṃ madaṃ kṣutaṃ trīṇi niṣṭhīvanavijṛṃbhaṇe | darśanaṃ ca śvanīcānāṃ varjayejjapakarmaṇi | ācametsaṃbhave teṣāṃ smaredvā māṃ tvayā saha
ശരീരത്തിലും ആചാരത്തിലും അശുദ്ധനായവൻ വിലപിച്ചുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും ജപം ചെയ്യരുത്. ജപസമയത്ത് ക്രോധം, മദ്യം/മത്തം, തുമ്മൽ—ഈ മൂന്നും ഒഴിവാക്കണം; തുപ്പലും ആലസ്യവായ്പ്പും (ജംഭനം) ഉപേക്ഷിക്കണം. ജപകർമ്മത്തിൽ നായകളുടെയും നീചജനങ്ങളുടെയും ദർശനം/സംഗവും വर्ज്യമാണ്. ഇവ സംഭവിച്ചാൽ ആചമനം ചെയ്ത്, നിന്നോടൊപ്പം (എന്റെ ശക്തിയോടൊപ്പം) എന്നെ സ്മരിച്ചു വീണ്ടും ജപം തുടരണം।
Lord Shiva (teaching within the Vāyavīyasaṃhitā discourse as transmitted by Suta Goswami)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
Significance: Frames inner and outer purity as the gateway to grace (anugraha) in mantra practice; reinforces temple-like purity even in household japa.
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
FAQs
It teaches that mantra-japa is not merely mechanical repetition; it requires inner purity, restraint from reactive states (like anger and intoxication), and quick re-centering through purification (ācamana) and remembrance of Śiva, the Pati who removes impurity (mala).
Japa is a primary limb of Saguna Śiva worship (often alongside Linga-pūjā). The verse emphasizes maintaining śauca and steadiness so the devotee’s mind can remain anchored in the form and presence of Śiva; when disturbed, one purifies and returns to remembrance rather than continuing inattentively.
Avoid japa while emotionally distraught and avoid disruptions like spitting/yawning; if sneezing or similar faults occur, perform ācamana and then resume japa by recollecting Śiva together with Śakti—supporting focused repetition of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) where applicable.