Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 63
मनु-शतरूपा-प्रसूतिः तथा दक्षकन्याविवाहाः
Manu–Śatarūpā, Prasūti, and the Marriages of Dakṣa’s Daughters
अन्ये च राजऋषयो नानावीर्यसमन्विता । किं तैः फलमनुत्क्रांतैरुक्तपूर्वैः पुरातनैः । किं चेश्वरकथा वृत्ता यत्र तत्रान्यकीर्तनम् । न सद्भिः संमतं मत्वा नोत्सहे बहुभाषितुम्
anye ca rājaṛṣayo nānāvīryasamanvitā | kiṃ taiḥ phalamanutkrāṃtairuktapūrvaiḥ purātanaiḥ | kiṃ ceśvarakathā vṛttā yatra tatrānyakīrtanam | na sadbhiḥ saṃmataṃ matvā notsahe bahubhāṣitum
മറ്റും പല രാജർഷിമാർ നാനാവിധ വീര്യസമ്പത്തോടുകൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ മുമ്പേ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞ, ബന്ധനം അതിക്രമിപ്പിക്കാത്ത ആ പുരാതന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും പറയുന്നതിൽ എന്ത് ഫലം? കൂടാതെ ഈശ്വരകഥ നടക്കുമ്പോൾ അവിടവിടെ മറ്റുള്ളവരുടെ കീർത്തനം ചെയ്യുന്നതെന്തിന്? ഇത് സദ്ജനങ്ങൾക്ക് സമ്മതമല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ഞാൻ അധികം സംസാരിക്കാൻ താത്പര്യമില്ല.
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Role: teaching
FAQs
It prioritizes Īśvara-kathā (the Lord Shiva narrative) as spiritually fruitful because it helps the soul (paśu) transcend bondage (pāśa), while mere heroic genealogies and digressions do not lead to liberation.
By insisting on focused devotion to the Lord rather than scattered praise, it supports Saguna Shiva worship—hearing and contemplating Shiva’s qualities and deeds—which culminates in steadiness of bhakti that is central to Linga-oriented devotion.
The practical takeaway is ekāgratā (one-pointedness): listen to Shiva-kathā and pair it with steady japa of the Panchakshara mantra “Om Namaḥ Śivāya,” avoiding distracting, fruitless talk.