Sukta 50

Mantra 1

प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते ॥

വിജയത്തിനും അഭിഷ്ടസിദ്ധിക്കും വേണ്ടി, സുപ്രസിദ്ധനും സുദാനശീലനും ആയ ശക്രനെ സ്തുതിച്ച് പാടുവിൻ. സോമം പിഴിയുന്നവനും സ്തുതിക്കുന്നവനും ഇഷ്ടമായ വസു നൽകുന്നവൻ അവൻ—ആയിരമടങ്ങ് ഒഴുകുന്ന ദാനധാരപോലെ മഹാദാനത്തോടെ നൽകുന്നു.

Mantra 2

शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः ॥

ശതധാരങ്ങളാണ് അവന്റെ ഹേതികൾ—കടക്കാൻ ദുഷ്കരം; ഇന്ദ്രന്റെ പ്രേരകശക്തികൾ മഹത്തായവ. പർവ്വതത്തിന്റെ വിശാലഘനപിണ്ഡംപോലെ, ദാനശീലന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവൻ വീർപ്പോടെ വളരുന്നു—പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സുത സോമബിന്ദുക്കൾ അവനെ ആനന്ദത്തോടെ ജ്വലിപ്പിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 3

यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः । आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे ॥

പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമബിന്ദുക്കൾ—ഇന്ദവഃ—പ്രിയത്തിലേക്ക് അവനെ ഉല്ലസിപ്പിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ സവനം (അർപ്പണം) ജലത്തെപ്പോലെ സ്ഥാപിതമാകുന്നു. ഹേ വസു (സമൃദ്ധ ദാതാവേ), ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ അടുക്കൽ സമീപിക്കൂ—പോഷകധാര നൽകാൻ പാലുള്ള പശു സമീപിക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 4

अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः । आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे ॥

ഹേ വസു (സമൃദ്ധനേ), സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ദീപ്ത ധീതികൾ മധുവുപോലെ മാധുര്യം ഒഴുക്കുന്നു. നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഈ ഇന്ദവഃ നിന്നെ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു—ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രങ്ങളിൽ, സമീപമായി—നിന്റെ ശക്തി ചേതനയിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 5

आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते । यं ते स्वदावन्त्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम् ॥

ഹേ സോമ, സ്വധ്വര (സുവ്യവസ്ഥിത യജ്ഞ)ത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക—തടയാനാവാത്ത ഓട്ടക്കുതിരപോലെ. നന്നായി ഉച്ചരിച്ച ഗൂർത്തയഃ നിന്റെ മാധുര്യം ആസ്വദിക്കുന്നു; പൂർണ്ണതയിൽ (പൗരെ) നീ ഞങ്ങളുടെ ഹവം (ആഹ്വാനം) അംഗീകരിക്കുന്നു.

Mantra 6

प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः । उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे ॥

വീരനും ഉഗ്രനും ആയവനെ—വിവിചി (വിവേകി), ധനസ്പൃത (ധനം കണ്ടെത്തുന്നവൻ), മഹത്തായ രാധസ് (ദാന-സമൃദ്ധി)യുടെ വിഭൂതിയെ—മുന്നോട്ട് പ്രസ്ഫുടമാക്കുക. ഹേ വജ്രിൻ, ഉദ്രീവ (ഉയർത്തുന്ന തിര)പോലെ, സത്യവസുത്വം (യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്-ശക്തി)കൊണ്ട് നീ ദാശുഷേ (ദാനകൻ/യജമാനൻ)നെ സദാ വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 7

यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि । युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि ॥

യദ്ഹ നൂനം പരാവതി, യദ്വാ പൃഥിവ്യാം, ദിവി—ഇപ്പോൾ നീ എവിടെയായാലും; ഹേ ഇന്ദ്ര, ഹരിഭിഃ (ഹരിത അശ്വങ്ങൾ/ശക്തികൾ) യുജാന (കെട്ടി) ഞങ്ങളുടെ മഹേമത (മഹാ ഉദ്ദേശം/സ്തുതി)യിലേക്കു വരിക. ഹേ ഋഷ്വ (ഉന്നതനേ), ഋഷ്വേഭിഃ (ഉന്നത ഊർജങ്ങളോടെ) ആ ഗഹി—ഇവിടെ വരിക.

Mantra 8

रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति । येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे ॥

രഥിരാസോ ഹരയോ—നിനക്കുള്ളവർ—അസ്രിധ (അഖണ്ഡം), വാതസ്യ ഓജഃ (കാറ്റിന്റെ ബലം)കൊണ്ട് തങ്ങളെ പിപ്രതി (പൂരിപ്പിച്ചു/പോഷിച്ചു)കൊള്ളുന്നു. അവയാൽ നീ മനുഷ്യനിലുള്ള ദസ്യുവിനെ നിഘോഷയഃ (നിശ്ശബ്ദമാക്കി/ദമിപ്പിച്ചു) വിടുന്നു; അവയാൽ നീ സ്വഃ (പ്രകാശലോകം)യിൽ പരീയസേ (ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നു).

Mantra 9

एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः । यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे ॥

ഹേ വസു (ധനവാൻ), ഹേ ശൂര (വീരൻ), നിനക്കുറിച്ച് ഇത്രയെങ്കിലും ഞങ്ങൾ പുതുതായി അറിയട്ടെ: നിധി നേടാനുള്ള കഠിന പരിശ്രമത്തിൽ നീ എതശനെ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നുവോ; അതുപോലെ ദശവ്രജ—പത്തിരട്ടി വേലി/ബന്ധനം—യിൽ നിന്ന് വശനെ എങ്ങനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നുവോ.

Mantra 10

यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि । यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम् ॥

ഹേ മഘവൻ (ഉദാരദാതാവ്), കണ്വനുവേണ്ടി നീ അധ്വര യജ്ഞത്തിൽ, ദീർഘനീഥ—ദീർഘമായി നയിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിൽ—ദമൂനസി (ഗൃഹപതി/ആശ്രയദാതാവ്) ആയി നിന്നു; അതുപോലെ ഹേ അദ്രിവോ (വജ്രധാരി), ഗോഷര്യനുവേണ്ടി നീ ജയിക്കുവാൻ പരിശ്രമിച്ചു. എനിക്കുള്ളിലും ഹരിശ്രിയ—ഹരിത/താമ്ര ദീപ്തിയുള്ള—ഗോത്രം (ആവൃത കിരണ-വൃന്ദം) ജയിക്കണമേ.