Sukta 101

Mantra 1

ऋधगित्था स मर्त्यः शशमे देवतातये । यो नूनं मित्रावरुणावभिष्टय आचक्रे हव्यदातये ॥

സത്യമായും, ദേവത്വത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്ന ആ മർത്ത്യൻ തന്റെ തന്നെ ബലത്തിൽ സമൃദ്ധനാകുന്നു; ഇപ്പോഴും മിത്ര-വരുണന്മാരെ രക്ഷകരായി മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ചവൻ—ഹവിയുടെ ദാനത്തിനായി.

Mantra 2

वर्षिष्ठक्षत्रा उरुचक्षसा नरा राजाना दीर्घश्रुत्तमा । ता बाहुता न दंसना रथर्यतः साकं सूर्यस्य रश्मिभिः ॥

അത്യുച്ചമായ ക്ഷത്രശക്തിയുള്ളവർ, വിശാലദർശികളായവർ—രണ്ട് നരർ, രണ്ട് രാജാക്കന്മാർ, അതിദീർഘശ്രുതന്മാർ; തങ്ങളുടെ ബാഹുബലത്താൽ, തങ്ങളുടെ ദംസനാ (ശക്തി)യാൽ, അവർ രഥമാർഗത്തിൽ സൂര്യന്റെ രശ്മികളോടൊപ്പം ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 3

प्र यो वां मित्रावरुणाजिरो दूतो अद्रवत् । अयःशीर्षा मदेरघुः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ വേഗമുള്ള ദൂതൻ മുന്നോട്ട് ഓടുന്നു; അയംശീർഷൻ (ഇരുമ്പുതല) ആയവൻ, മദത്തിൽ ലഘുവായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ. ഈ പ്രേരണം നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ ഋതത്തിന്റെ നിയമത്തിലേക്ക് വഹിച്ചു കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

Mantra 4

न यः सम्पृच्छे न पुनर्हवीतवे न संवादाय रमते । तस्मान्नो अद्य समृतेरुरुष्यतं बाहुभ्यां न उरुष्यतम् ॥

ആരാണോ ആലോചന തേടാത്തതും, വീണ്ടും ഹവി അർപ്പിക്കാൻ വിളിക്കാത്തതും, സത്യസമ്മതിയുടെ സംവാദത്തിൽ ആനന്ദിക്കാത്തതും—അത്തരം മിഥ്യാ-സംയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ബാഹുബലത്തോടെ ഞങ്ങളെ കാക്കുവിൻ, ഞങ്ങളെ കാക്കുവിൻ.

Mantra 5

प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो । वरूथ्यं वरुणे छन्द्यं वचः स्तोत्रं राजसु गायत ॥

ഋതത്തിന്റെ കാവലാളുകളേ, മിത്രനോടു സഹചാര്യഭരിതമായ വചനം പാടുവിൻ; ആര്യമണനോടും പാടുവിൻ. വരുണനോടു രക്ഷാദായകവും നന്നായി രൂപപ്പെടുത്തിയതുമായ വാക്ക്—സ്തോത്രം—ജപിക്കുവിൻ; ശക്തികളുടെ രാജാക്കന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ നിങ്ങളുടെ ഗാനം പാടുവിൻ.

Mantra 6

ते हिन्विरे अरुणं जेन्यं वस्वेकं पुत्रं तिसॄणाम् । ते धामान्यमृता मर्त्यानामदब्धा अभि चक्षते ॥

അവർ അരുണമായ, ജയശീലമായ വസുവിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—മൂന്നു ശക്തികളുടെ ഏകപുത്രനെ; അമരന്മാർ, അദബ്ധർ, മർത്ത്യരുടെ ധാമങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ചു അവയെ യഥാർത്ഥ ദർശനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 7

आ मे वचांस्युद्यता द्युमत्तमानि कर्त्वा । उभा यातं नासत्या सजोषसा प्रति हव्यानि वीतये ॥

എന്റെ വചനങ്ങളെ ഉയർത്തുക; കൃത്വാ (കർമ്മശക്തി)യിൽ അവയെ അത്യന്തം ദ്യുമത്—പ്രകാശമയമാക്കുക. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും സജോഷസാ—ഒരേ ആനന്ദസമ്മതിയിൽ വരിക; വീതയേ (ആസ്വാദനത്തിനായി) ഹവ്യങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുവാൻ.

Mantra 8

रातिं यद्वामरक्षसं हवामहे युवाभ्यां वाजिनीवसू । प्राचीं होत्रां प्रतिरन्तावितं नरा गृणाना जमदग्निना ॥

ഹേ വാജിനീവസൂ, യുവാഭ്യാം ഞങ്ങൾ അഹിംസകമായ, അരക്ഷസ—രക്ഷസില്ലാത്ത രാതി (ദാനം) വേണ്ടി ഹവാമഹേ ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ ഹേ നരാ (വീരന്മാരേ), പ്രാചീ ഹോത്രാ—മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന യാജ്ഞിക പ്രചോദനത്തിലേക്ക് പ്രതിരന്താ—മുന്നേറി വരിക; ജമദഗ്നിയോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ഗാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 9

आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः । अन्तः पवित्र उपरि श्रीणानोऽयं शुक्रो अयामि ते ॥

ഹേ വായോ, ദിവിസ്പൃശ്—സ്വർഗ്ഗത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് സുമന്മഭിഃ, ശുഭമനസ്സുകളോടെ വരിക. പവിത്രത്തിനുള്ളിൽ, മുകളിൽ, ശ്രിണാനഃ—ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവനായി, ഈ ശുക്ര (പ്രകാശമയ) അർപ്പണ-പ്രവാഹം ഞാൻ നിനക്കായി നീട്ടുന്നു.

Mantra 10

वेत्यध्वर्युः पथिभी रजिष्ठैः प्रति हव्यानि वीतये । अधा नियुत्व उभयस्य नः पिब शुचिं सोमं गवाशिरम् ॥

അധ്വര്യു ഏറ്റവും നേരായ പാതകളിലൂടെ ചെന്നു, നിന്റെ വീതയേ (ആസ്വാദനത്തിനായി) ഹവ്യങ്ങളെ പ്രതിമുഖീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ഹേ നിയുത്വാൻ (രഥയുക്തനേ), ഞങ്ങള്ക്കായി ഉഭയസ്യ—ഇരുപക്ഷങ്ങളുടെയും/ലോകങ്ങളുടെയും—ശുചി സോമം പാനം ചെയ്ക; ഗവാശിര (ഗോ-രസമിശ്രിത) സോമം.

Mantra 11

बण्महाँ असि सूर्य बळादित्य महाँ असि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महाँ असि ॥

ഹേ സൂര്യ, നീ സത്യമായും മഹാൻ; ഹേ ആദിത്യ, നീ സത്യമായും മഹാൻ. മഹത്തായതാണ് നിന്റെ സതോ (സത്യസ്വരൂപ) മഹിമ; നിന്റെ മഹത്ത്വം ആരാധ്യമാണ്—നിശ്ചയം, ഹേ ദേവ, നീ മഹാൻ.

Mantra 12

बट् सूर्य श्रवसा महाँ असि सत्रा देव महाँ असि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम् ॥

അതെ, ഹേ സൂര്യ, നിന്റെ ശ്രവസ് (യശസ്/പ്രഭ) കൊണ്ടു നീ മഹാൻ; സദാ, ഹേ ദേവ, നീ മഹാൻ. നിന്റെ മഹത്ത്വം കൊണ്ടു നീ ദേവന്മാരുടെ പുരോഹിതനായ അസുര്യ (ദൈവീ പ്രഭുത്വ) ശക്തി—വിഭു, അദാഭ്യമായ ജ്യോതി; അതിനെ ആരും ഇരുണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല.

Mantra 13

इयं या नीच्यर्किणी रूपा रोहिण्या कृता । चित्रेव प्रत्यदर्श्यायत्यन्तर्दशसु बाहुषु ॥

ഈ ശക്തി—താഴ്ത്തപ്പെട്ടതുപോലെയും മറഞ്ഞതുപോലെയും—എന്നാലും സ്വരൂപത്തിൽ ദീപ്തമായത്; രോഹിണി (ചുവന്ന ശക്തി) രൂപപ്പെടുത്തിയതു. ചിത്രമെന്നപോലെ അത്ഭുതമായി വീണ്ടും ദർശനത്തിന് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; പത്ത് ബാഹുക്കളുടെ (മനുഷ്യന്റെ പൂർണ്ണ ഉപകരണങ്ങളുടെ) ഉള്ളിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 14

प्रजा ह तिस्रो अत्यायमीयुर्न्यन्या अर्कमभितो विविश्रे । बृहद्ध तस्थौ भुवनेष्वन्तः पवमानो हरित आ विवेश ॥

സത്തയുടെ മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ സാധാരണ പരിധിയെ അതിക്രമിച്ച് നീങ്ങുന്നു; മറ്റുള്ളവർ പ്രകാശകിരണത്തെ ചുറ്റി പ്രവേശിച്ച് അവിടെ പാർക്കുന്നു. ലോകങ്ങളിലകത്ത് മഹത്തായതു (ബൃഹത്) നിലകൊള്ളുന്നു; അങ്ങനെ ഹരിത-സുവർണ്ണ ഊർജങ്ങളോടെ സ്വയം-ശുദ്ധനായ പവമാനൻ പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 15

माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाममृतस्य नाभिः । प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ॥

രുദ്രന്മാരുടെ മാതാവ്, വസുക്കളുടെ പുത്രി, ആദിത്യന്മാരുടെ സഹോദരി—അമൃതത്തിന്റെ നാഭി. വിവേകമുള്ള മനുഷ്യനോട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ അവളെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പശുവിനെ—നിഷ്പാപയായ അദിതി (അനന്തം)യെ—അടിക്കരുത്; നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ അമരത്വത്തിന്റെ മൂലത്തെ മുറിവേൽപ്പിക്കരുത്.

Mantra 16

वचोविदं वाचमुदीरयन्तीं विश्वाभिर्धीभिरुपतिष्ठमानाम् । देवीं देवेभ्यः पर्येयुषीं गामा मावृक्त मर्त्यो दभ्रचेताः ॥

വചനത്തെ അറിയുന്ന ആ ഗോവ്, വാണിയെ ഉയർത്തി ഉച്ചരിക്കുന്നവൾ, സർവ്വ ധീകളാൽ (ബുദ്ധി-പ്രേരണകളാൽ) സമീപം നിലകൊള്ളുന്നവൾ—ദേവി, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ; അല്പചേതനനായ മർത്ത്യൻ അവളെ ഹാനിക്കരുത്, അവളെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റിത്തിരിയിക്കരുത്.