Sukta 75

Mantra 1

जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद्वर्मी याति समदामुपस्थे । अनाविद्धया तन्वा जय त्वं स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥

മേഘത്തിന്റെ മുഖംപോലെ അതിന്റെ രൂപം തോന്നുന്നു, കവചധാരി യുദ്ധത്തിന്റെ മടിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ. കുത്തുപിടിക്കാത്ത ശരീരത്തോടെ നീ ജയിക്ക; കവചത്തിന്റെ മഹിമ നിന്നെ നിറച്ചു പൂർണ്ണനാക്കി അഖണ്ഡനാക്കട്ടെ.

Mantra 2

धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम । धनुः शत्रोरपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥

ധനുസ്സിനാൽ ഞങ്ങൾ ഗാവുകളെ (പ്രകാശകിരണങ്ങളെ) ജയിക്കട്ടെ; ധനുസ്സിനാൽ യുദ്ധം ജയിക്കട്ടെ; ധനുസ്സിനാൽ തീക്ഷ്ണ സമരങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ. ധനുസ്സ് ശത്രുവിന്റെ ഇച്ഛയെ അകറ്റുന്നു; ധനുസ്സിനാൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും—ചൈതന്യത്തിന്റെ ഗതിക്ഷേത്രങ്ങളെയും—ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 3

वक्ष्यन्तीवेदा गनीगन्ति कर्णं प्रियं सखायं परिषस्वजाना । योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वञ्ज्या इयं समने पारयन्ती ॥

ആഗ്രഹഭരിതയായ സ്ത്രീപോലെ അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെവിയിലേക്കു വരുന്നു, പ്രിയസഖനെ आलിംഗനം ചെയ്യുന്നു. ഭാര്യപോലെ അവൾ സ്വയം അലങ്കരിക്കുന്നു—ധനുസ്സിന്മേൽ വലിച്ചുനീട്ടിയ ഈ ധനുർജ്യാ, സമരത്തിൽ കടത്തിവിടുന്നവൾ.

Mantra 4

ते आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृतामुपस्थे । अप शत्रून्विध्यतां संविदाने आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती अमित्रान् ॥

സമരത്തിൽ സ്ത്രീപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, അമ്മപോലെ മകനെ മടിയിൽ ധരിക്കുന്നതുപോലെ—ഒരുമനസ്സോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ധനുസ്സിന്റെ ഈ രണ്ടു അറ്റങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ കുത്തി അകറ്റട്ടെ. വിറയുന്ന ഈ രണ്ടു ആർത്നീ (ബാഹു/അറ്റങ്ങൾ) അമിത്രശക്തികളെ തകർത്തുകളയട്ടെ.

Mantra 5

बह्वीनां पिता बहुरस्य पुत्रश्चिश्चा कृणोति समनावगत्य । इषुधिः सङ्काः पृतनाश्च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥

അനേകരുടെ പിതാവും സമൃദ്ധിയുടെ പുത്രനും—സമരസമ്മുഖത്തിലേക്ക് കടന്ന് അവൻ എല്ലാം രൂപപ്പെടുത്തി ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു. ഇഷുധി (അമ്പുതൂൺ), സംകാ (കവചം/ബന്ധനം) എന്നിവയും എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും പിറകിൽ കെട്ടിയതുപോലെ; പ്രസൂതൻ (പ്രേരിതൻ) ആയ യോദ്ധാവ് ജയിക്കുന്നു.

Mantra 6

रथे तिष्ठन्नयति वाजिनः पुरो यत्रयत्र कामयते सुषारथिः । अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चादनु यच्छन्ति रश्मयः ॥

രഥത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ സുസാരഥി വാജിൻ (കുതിരകൾ)നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു—അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തൊക്കെയും. അഭീശു (ലഗാം/രശ്മി)കളുടെ മഹിമ പാടുക; രശ്മികൾ (രേഖകൾ/കിരണങ്ങൾ) മനസ്സിന്റെ പിന്നാലെ അനുഗമിച്ച് അതിനെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നു.

Mantra 7

तीव्रान्घोषान्कृण्वते वृषपाणयोऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः । अवक्रामन्तः प्रपदैरमित्रान्क्षिणन्ति शत्रूँरनपव्ययन्तः ॥

തീവ്രഘോഷങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന വൃഷപാണി (ബലഹസ്ത) അശ്വങ്ങൾ; രഥങ്ങളോടൊപ്പം യോജിച്ച് അവർ വാജ (ശക്തി-സമൃദ്ധി) കൊണ്ടുവരുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള പാദചുവടുകളാൽ അവർ അമിത്ര (വൈരി)ങ്ങളെ അമർത്തി, ശത്രുബലങ്ങളെ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു—യാത്രയിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വഴിമാറാതെ.

Mantra 8

रथवाहनं हविरस्य नाम यत्रायुधं निहितमस्य वर्म । तत्रा रथमुप शग्मं सदेम विश्वाहा वयं सुमनस्यमानाः ॥

ഈ ഹവിസ്സിന്റെ സ്ഥാനത്തിന് ‘രഥവാഹന’ എന്ന നാമം; അവിടെ അതിന്റെ ആയുധവും അതിന്റെ വർമ്മം (കവചം)യും നിഹിതമായി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഞങ്ങൾ വിജയരഥത്തിനരികെ സമീപിച്ചു, ശഗ്മ (ശുഭ-മംഗളകര)മായി ഇരിക്കട്ടെ—വിശ്വാഹാ (എല്ലാ ദിവസവും) സുമനസ്യ (സ്വച്ഛവും സമന്വിതവുമായ മനസ്) ധരിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 9

स्वादुषंसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः । चित्रसेना इषुबला अमृध्राः सतोवीरा उरवो व्रातसाहाः ॥

ഹേ പിതരേ, സ്വാദു-സംസദ് (മധുരസഭ) ഉള്ളവരേ, വയോധാ (ജീവവൃദ്ധിയെ ധാരിക്കുന്നവർ), കൃച്ഛ്രത്തിൽ ആശ്രിതരായി നിലകൊള്ളുന്ന—ഗംഭീരരും ശക്തിവാന്മാരും! ചിത്രസേന (വിവിധ സൈന്യങ്ങളുള്ളവർ), ഇഷുബല (അമ്പുബലത്തിൽ പ്രബല), അമൃധ്ര (വഞ്ചനയില്ലാത്ത) — സതോവീര (സത്യവീര), ഉറവ (വിശാലസ്വഭാവ), വ്രാതസാഹ (വ്രാതങ്ങളുടെ വലയത്തെ ജയിക്കുന്നവർ) ആകുന്നു.

Mantra 10

ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी अनेहसा । पूषा नः पातु दुरितादृतावृधो रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत ॥

ബ്രാഹ്മണ പിതാക്കന്മാർ—സോമ്യ (സോമപൂർണ്ണ) പൂർവ്വികർ—ഞങ്ങളോടു ശിവ (കൃപാലു) ആയിരിക്കട്ടെ; ദ്യാവാ-പൃഥിവീ ഞങ്ങൾക്ക് അനേഹസ (അനാകുല) വിശാലത നൽകട്ടെ. ഋതാവൃധ പൂഷൻ ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ; രക്ഷിക്കണമേ—അഘശംസ (ദുഷ്ടവാക്ക് പറയുന്ന) ആരും ഞങ്ങളിലേൽ അധികാരം ചെലുത്താതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 11

सुपर्णं वस्ते मृगो अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता । यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यमिषवः शर्म यंसन् ॥

അവൾ സുപർണം (സുന്ദരചിറകുള്ള പക്ഷി) ധരിക്കുന്നു; അവളുടെ ‘പല്ല്’ മൃഗം (വന്യമൃഗം) പോലെയാണ്; ഗോഭിഃ (ഗോങ്ങൾ—കിരണങ്ങൾ) കൊണ്ട് സംനദ്ധയായി, പ്രസൂതയായി അവൾ പറന്നു പുറപ്പെടുന്നു. എവിടെ നരർ ഒരുമിച്ച് ഓടിയും പിന്നെ ചിതറുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷവഃ (അമ്പുകൾ) ശർമ (ആശ്രയ-രക്ഷ) നൽകട്ടെ; ദിശിത ശക്തികൾ സംരക്ഷണമാകട്ടെ, ഹാനിയാകരുത്.

Mantra 12

ऋजीते परि वृङ्धि नोऽश्मा भवतु नस्तनूः । सोमो अधि ब्रवीतु नोऽदितिः शर्म यच्छतु ॥

ഹേ ഋജീതേ (നേരെയാക്കുന്നവനേ), ഞങ്ങളെ ചുറ്റി വളർത്തി കാക്കുക; അശ്മാ (കല്ല്) ഞങ്ങളുടെ തനൂഃ (ദേഹം) ആകട്ടെ. സോമഃ ഞങ്ങളിലധി (അന്തരത്തിൽ) വാക്ക് പറയട്ടെ; അദിതിഃ ശർമ (ശാന്തി-ആശ്രയം) നൽകട്ടെ.

Mantra 13

आ जङ्घन्ति सान्वेषां जघनाँ उप जिघ्नते । अश्वाजनि प्रचेतसोऽश्वान्त्समत्सु चोदय ॥

അവർ കുന്നിൻമുകളിലെ പാളികളിലേക്കു ചാടിക്കയറുന്നു; അവരുടെ ജഘന (പിന്നാമ്പുറം) ലക്ഷ്യമാക്കി അടിക്കുന്നു. ഹേ അശ്വാജനി (കുതിരകളെ ജനിപ്പിക്കുന്നവനേ), ഹേ പ്രചേതസ് (സ്പഷ്ടജ്ഞാനശക്തിയേ), സമത്സു (യുദ്ധങ്ങളിൽ) അശ്വങ്ങളെ മുന്നോട്ട് ഓടിക്ക; ശക്തികളെ നിർണായക മുന്നേറ്റത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്ക.

Mantra 14

अहिरिव भोगैः पर्येति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः । हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान्पुमान्पुमांसं परि पातु विश्वतः ॥

സർപ്പം തന്റെ ഭോഗങ്ങളാൽ (ചുരുളുകളാൽ) ഭുജത്തെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ അവൻ ഭുജത്തെ ചുറ്റി, കൂടുതൽ ശക്തമായ ഹേതി (ശസ്ത്രം) തടഞ്ഞു നീക്കുന്നു. ‘ഹസ്തഘ്ന’—എല്ലാ ഉപായങ്ങളെയും അറിയുന്ന, പുരുഷ-ശക്തി—ആ പുരുഷനെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 15

आलाक्ता या रुरुशीर्ष्ण्यथो यस्या अयो मुखम् । इदं पर्जन्यरेतस इष्वै देव्यै बृहन्नमः ॥

ചുവപ്പു വർണ്ണം പൂണ്ട, ദീപ്തമായ ശിരസ്സുള്ള, അയം (ഇരുമ്പ്) തന്നെയാണ് മുഖമായ ദേവി ‘ഇഷു’ (അമ്പ്)യ്ക്ക്—പർജന്യന്റെ രേതസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൾക്ക്—ഈ മഹാനമസ്കാരം; അവൾ ദൈവിക ശക്തിയുടെ വേഗമേറിയ ഉപകരണം.

Mantra 16

अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसंशिते । गच्छामित्रान्प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच्छिषः ॥

വിട്ടയക്കപ്പെട്ടവളായി, ദൂരത്തേക്ക് പറന്നു പോകുക, ഹേ ശരവ്യേ (അമ്പേ), ബ്രഹ്മംകൊണ്ട് സംശിത (മന്ത്രംകൊണ്ട് മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയവളേ). ശത്രുക്കളുടെ അടുക്കൽ പോകുക, അവരിൽ പതിക്കുക—അവരിൽ ഒരാളെയും ശേഷിപ്പിക്കരുത്; എന്നാൽ നിന്റെ ശേഷിപ്പിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണം.

Mantra 17

यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥

അമ്പുകൾ ഒന്നിച്ചു ചേര்ந்து കനത്തതായി പതിക്കുന്നിടത്ത്—ശിഖയില്ലാത്ത കുമാരന്മാർ കൂട്ടമായി പാഞ്ഞുചേരുന്നതുപോലെ—അവിടെ ബ്രഹ്മണസ്പതിയും അദിതിയും ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയും ആശ്രയവും നൽകട്ടെ; സർവകാലവും സർവ്വവിധവും ആ രക്ഷ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ.

Mantra 18

मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥

ഹേ വീരാ, നിന്റെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളെ ഞാൻ വർമ്മംകൊണ്ട് മൂടുന്നു; സോമരാജൻ നിന്നെ അമൃതത്വംകൊണ്ട് പൊതിയട്ടെ. വരുണൻ നിനക്കായി കൂടുതൽ വിശാലവും കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവുമായ വിസ്താരം ഒരുക്കട്ടെ; ജയത്തിലേക്ക് മുന്നേറുന്ന നിന്നിൽ ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കട്ടെ.

Mantra 19

यो नः स्वो अरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति । देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम् ॥

ഞങ്ങളുടേതായാലും അന്യനായാലും, ഞങ്ങളെ വീഴ്ത്താൻ ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—അവനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും തകർത്തു പിന്തിരിപ്പിക്കട്ടെ; കാരണം എന്റെ ഉള്ളിൽ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വർമ്മമുണ്ട്—സത്യവാക്കിന്റെ രക്ഷാശക്തി.