Sukta 7

Mantra 1

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्ना पात्रं जनयन्त देवाः ॥

ദേവന്മാർ ഋതത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച വൈശ്വാനര അഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചു—ദിവ്യത്തിന്റെ മൂർധാവ്, ഭൂമിയുടെ ഗതിയുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശകൻ. കവി, സമ്രാട്, ജനങ്ങളുടെ അതിഥി—നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഹവിസ്സിനായി അടുത്തും സന്നദ്ധവുമായ പാത്രം; അവനെ ദേവന്മാർ ജനിപ്പിച്ചു.

Mantra 2

नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त । वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः ॥

ദേവന്മാർ വൈശ്വാനരനെ യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഭിയായി, സമൃദ്ധികളുടെ സദനമായി, മഹാ ആഹ്വാനത്തിന്റെ വിളിയായി സ്ഥാപിച്ചു. അധ്വരങ്ങളുടെ രഥപഥംപോലെ, യജ്ഞത്തിന്റെ കേതു—ധ്വജചിഹ്നം, മാർഗ്ഗദീപം—അവനെ ദേവന്മാർ ജനിപ്പിച്ചു.

Mantra 3

त्वद्विप्रो जायते वाज्यग्ने त्वद्वीरासो अभिमातिषाहः । वैश्वानर त्वमस्मासु धेहि वसूनि राजन्त्स्पृहयाय्याणि ॥

ഹേ അഗ്നി, നിന്നിൽ നിന്ന് ബലസമൃദ്ധിയുള്ള വിപ്രൻ ജനിക്കുന്നു; നിന്നിൽ നിന്ന് വൈരമതിയെ ജയിക്കുന്ന വീരശക്തികൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. ഹേ വൈശ്വാനര, ഹേ രാജൻ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആഗ്രഹ്യമായ വസുക്കളെ സ്ഥാപിക്കേണമേ—ഞങ്ങൾ ധരിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന നിധികളെ.

Mantra 4

त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते । तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः ॥

ഹേ അമൃതനായ (അഗ്നി), നീ ജനിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും നവജാത ശിശുവിനെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്നതുപോലെ നിന്നെ ചുറ്റി ഒന്നിക്കുന്നു. ഹേ വൈശ്വാനര, നിന്റെ ക്രതുക്കൾ—സങ്കൽപശക്തികൾ—മൂലം അവർ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; കാരണം നീ ആ രണ്ടു പിതാക്കളുടെയും ഇടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 5

वैश्वानर तव तानि व्रतानि महान्यग्ने नकिरा दधर्ष । यज्जायमानः पित्रोरुपस्थेऽविन्दः केतुं वयुनेष्वह्नाम् ॥

ഹേ വൈശ്വാനര, ഹേ അഗ്നി, നിന്റെ ആ മഹത്തായ വ്രതങ്ങൾ—വിധി-നിയമങ്ങൾ—ആരും ലംഘിക്കാനാവാത്തവയാണ്. നീ ആ രണ്ടു പിതാക്കളുടെയും മടിയിൽ ജനിക്കുമ്പോൾ, ദിവസങ്ങളുടെ ക്രമബദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ (വയുനേഷു) നീ കേതു—മാർഗ്ഗദീപ്തി—യെ കണ്ടെത്തുന്നു.

Mantra 6

वैश्वानरस्य विमितानि चक्षसा सानूनि दिवो अमृतस्य केतुना । तस्येदु विश्वा भुवनाधि मूर्धनि वया इव रुरुहुः सप्त विस्रुहः ॥

ദർശകദൃഷ്ടി (ചക്ഷസാ) കൊണ്ട് വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉയർന്ന പർവ്വതശൃംഗങ്ങൾ അളന്നു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—അമൃതന്റെ കേതു, ദീപ്തധ്വജം കൊണ്ട്. അവന്റെ തന്നെ ശിരസ്സിന്മേൽ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളും സ്ഥാപിതമാണ്; ചിറകുള്ള ശക്തികളുപോലെ അവ ഉയരുന്നു—സപ്ത വിസ്രുഹ, വേർപിരിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഏഴ് പ്രവാഹങ്ങൾ, ഒരേയൊരു ജ്വാലയുടെ ബഹു-കിരണ ചലനങ്ങൾ.

Mantra 7

वि यो रजांस्यमिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो वि दिवो रोचना कविः । परि यो विश्वा भुवनानि पप्रथेऽदब्धो गोपा अमृतस्य रक्षिता ॥

സുക്രതു (ജ്ഞാനശക്തിയുള്ള) വൈശ്വാനര കവി രജാംസി—വിസ്താരങ്ങൾ—അളന്നു ക്രമപ്പെടുത്തി, ദ്യൗവിന്റെ പ്രകാശമയ ലോകങ്ങളെ വിശാലമായി തുറന്നു. സർവ്വ ഭുവനങ്ങളെയും ചുറ്റി വ്യാപിക്കുന്നവൻ—അദബ്ധ ഗോപാ, അമൃതസ്യ രക്ഷിതാ—അവൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സത്യ-സത്തയെ സുരക്ഷിതമായി കാത്തുകൊള്ളുന്നു.