Sukta 50

Mantra 1

हुवे वो देवीमदितिं नमोभिर्मृळीकाय वरुणं मित्रमग्निम् । अभिक्षदामर्यमणं सुशेवं त्रातॄन्देवान्त्सवितारं भगं च ॥

നമസ്കാരാർപ്പണങ്ങളാൽ ഞാൻ ദേവി അദിതിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; കൃപയ്ക്കായി വരുണൻ, മിത്രൻ, അഗ്നി എന്നിവരെ; അഖണ്ഡമായ പിന്തുണ നല്കുന്ന, സുഷേവനായ ആര്യമണനെയും; രക്ഷകരായ ദേവന്മാരെ—സവിതൃയും ഭഗനും കൂടെ—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

सुज्योतिषः सूर्य दक्षपितॄननागास्त्वे सुमहो वीहि देवान् । द्विजन्मानो य ऋतसापः सत्याः स्वर्वन्तो यजता अग्निजिह्वाः ॥

ഹേ സുജ്യോതിഷ സൂര്യാ, ദേവന്മാരെ ഇവിടെ നയിക്കേണമേ—ഋതത്തിന്റെ ദക്ഷപിതൃന്മാരെ, നിന്റെ വിശാലതയിൽ നിർദോഷരായവരെ, ഹേ സുമഹാനേ. ദ്വിജന്മാരായവർ, ഋതം പാനം ചെയ്യുന്നവർ, സത്യവർ, ഉള്ളിൽ സ്വർ-പ്രകാശം ധരിക്കുന്നവർ, യജ്യർ, അർപ്പണത്തിന്റെ ജിഹ്വയായി അഗ്നിയെ ഉള്ളവർ—അവരെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 3

उत द्यावापृथिवी क्षत्रमुरु बृहद्रोदसी शरणं सुषुम्ने । महस्करथो वरिवो यथा नोऽस्मे क्षयाय धिषणे अनेहः ॥

ദ്യാവാ-പൃഥിവീ—ആ രണ്ടു വിശാലികൾ—ഞങ്ങൾക്കായി വിശാലവും മഹത്തുമായ ക്ഷത്രമായി, സുസുമ്ന ശരണമായി മാറട്ടെ. ഹേ രണ്ടു ധിഷണേ, ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്തായ വരിവോ ഒരുക്കുക; ഇവിടെ ഞങ്ങളിലൊരു വാസം ഉണ്ടാകട്ടെ—അനേഹ, ക്ഷയമില്ലാത്തത്, കുറവില്ലാത്തത്.

Mantra 4

आ नो रुद्रस्य सूनवो नमन्तामद्या हूतासो वसवोऽधृष्टाः । यदीमर्भे महति वा हितासो बाधे मरुतो अह्वाम देवान् ॥

ഇന്ന് രുദ്രന്റെ സൂനവർ—വസുക്കൾ, ഹൂതർ, അധൃഷ്ടർ—ഞങ്ങളിലേക്കു നമിയട്ടെ. ചെറു പ്രയാസമായാലും വലിയതായാലും, തടസ്സം മൂലം ഞങ്ങൾ ബാധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സഹായത്തിനായി മരു‍ത്തുകളെ ദേവന്മാരായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 5

मिम्यक्ष येषु रोदसी नु देवी सिषक्ति पूषा अभ्यर्धयज्वा । श्रुत्वा हवं मरुतो यद्ध याथ भूमा रेजन्ते अध्वनि प्रविक्ते ॥

ആരുടെ ഉഗ്രമായ ഉദ്ഗമത്തിൽ ദിവ്യമായ രണ്ടു ലോകങ്ങൾ—ദ്യൗഃയും പൃഥിവിയും—കുലുങ്ങി ചലനം പ്രാപിക്കുമോ, യജമാനന്റെ ഉത്സാഹത്തോടൊപ്പം സഹായിയായ പൂഷൻ മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പോകുമോ; മരു‍ത്തുകൾ ഹവം കേട്ട് സത്യമായും വരുമ്പോൾ, തുറന്ന പഥത്തിൽ വിശാല ഭൂമി വിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 6

अभि त्यं वीरं गिर्वणसमर्चेन्द्रं ब्रह्मणा जरितर्नवेन । श्रवदिद्धवमुप च स्तवानो रासद्वाजाँ उप महो गृणानः ॥

ഹേ ജരിതർ (സ്തുതികാരാ), നവ ബ്രഹ്മം—പുതിയ വാക്ശക്തി—കൊണ്ട് ആ വീരനായ ഗീർവണസ (സ്തുതിപ്രിയ) ഇന്ദ്രനെ അർച്ചിക്ക. അവൻ തീർച്ചയായും ഹവം കേൾക്കും; സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും സമീപിക്കപ്പെട്ടും, അവന്റെ മഹത്വം പാടുന്ന നമുക്കു ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ—വാജങ്ങൾ—അവൻ ദാനം ചെയ്യും.

Mantra 7

ओमानमापो मानुषीरमृक्तं धात तोकाय तनयाय शं योः । यूयं हि ष्ठा भिषजो मातृतमा विश्वस्य स्थातुर्जगतो जनित्रीः ॥

ഹേ ആപഃ (ജലദേവിമാരേ), മാനുഷീയരുമായിട്ടും ദിവ്യരുമായ നിങ്ങൾ, ഞങ്ങളുടെ തോകം (കുഞ്ഞ്)ക്കും തനയം (സന്തതി)ക്കും അഖണ്ഡമായ പൂർണ്ണത, ശാന്തി, സുഖം സ്ഥാപിക്കണമേ. നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഭിഷജഃ—ചികിത്സകിമാർ—, ഏറ്റവും മാതൃത്വമുള്ളവർ; നില്ക്കുന്നതും ചലിക്കുന്നതുമായ സർവ്വ ജഗത്തിന്റെ ജനിത്രിമാർ.

Mantra 8

आ नो देवः सविता त्रायमाणो हिरण्यपाणिर्यजतो जगम्यात् । यो दत्रवाँ उषसो न प्रतीकं व्यूर्णुते दाशुषे वार्याणि ॥

ദേവനായ സവിതൃ ഞങ്ങളിലേക്കു രക്ഷകനായി വരട്ടെ—സ്വർണഹസ്തൻ, യജ്ഞാർഹൻ. ദാനത്തിൽ സമൃദ്ധനായ അവൻ, ഉഷസ്സിന്റെ മുഖംപോലെ, ദാതാവിനായി വരണീയ സമ്പത്തുകളെ വിരിയിക്കുന്നു.

Mantra 9

उत त्वं सूनो सहसो नो अद्या देवाँ अस्मिन्नध्वरे ववृत्याः । स्यामहं ते सदमिद्रातौ तव स्यामग्नेऽवसा सुवीरः ॥

കൂടാതെ, ഹേ സഹസിന്റെ പുത്രാ, ഇന്നീ അധ്വരത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കായി ദേവന്മാരെ ഇവിടെ തിരിപ്പിക്കണമേ. ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ദാനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ; ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ അവസാൽ ഞാൻ സുവീരൻ—നല്ല വീരശക്തിയുടെ ധാരകൻ—ആകട്ടെ.

Mantra 10

उत त्या मे हवमा जग्म्यातं नासत्या धीभिर्युवमङ्ग विप्रा । अत्रिं न महस्तमसोऽमुमुक्तं तूर्वतं नरा दुरितादभीके ॥

കൂടാതെ, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, പ്രചോദിത ധികളോടെ എന്റെ ഹവത്തിലേക്ക് വരുവിൻ, ഹേ വിപ്രന്മാരേ. നിങ്ങൾ അത്രിയെ മഹാതമസ്സിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ, അതുപോലെ തന്നെ, ഹേ ബലവാന്മാരായ നരന്മാരേ, അടുത്തുതന്നെ വരുന്ന ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വിടുവിക്കുവിൻ.

Mantra 11

ते नो रायो द्युमतो वाजवतो दातारो भूत नृवतः पुरुक्षोः । दशस्यन्तो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता अप्या मृळता च देवाः ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ദ്യുമത് (പ്രകാശമയ) സമ്പത്തും വാജവത് (ബലസമൃദ്ധി) പൂർണ്ണതകളും നല്കുന്ന ദാതാക്കളാകുവിൻ—നൃവത് (പുരുഷാർത്ഥ)വും പുരുക്ഷോഃ (വിശാലാധിപത്യം)വും നല്കുന്നവരാകുവിൻ. സേവ്യരായ നിങ്ങൾ—ദിവ്യരും പാർത്ഥിവരും അപ്യ (ജലബന്ധിത)രുമായ, പ്രകാശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ; ഹേ ദേവന്മാരേ, കൃപാപൂർവ്വം മൃളത (ശാന്തി-അനുഗ്രഹം) ഞങ്ങൾക്ക് വരുത്തുവിൻ.

Mantra 12

ते नो रुद्रः सरस्वती सजोषा मीळ्हुष्मन्तो विष्णुर्मृळन्तु वायुः । ऋभुक्षा वाजो दैव्यो विधाता पर्जन्यावाता पिप्यतामिषं नः ॥

രുദ്രനും സരസ്വതിയും സജോഷാ (ഏകമനസ്സോടെ) ഞങ്ങളോട് കൃപ കാണിക്കട്ടെ; മീള്ഹുഷ്മത് (പോഷകശക്തിയുള്ള) വിഷ്ണുവും വായുവും ഞങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച് സദ്ഗതിയിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ഋഭുക്ഷാ, വാജ, ദൈവ്യ വിധാതാ (ക്രമീകരിക്കുന്ന നിയന്താവ്), കൂടാതെ പർജന്യനോടൊപ്പം വാതങ്ങൾ—ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണത്തിന്റെ ഇഷ് (ആന്തരിക പ്രേരണ) വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 13

उत स्य देवः सविता भगो नोऽपां नपादवतु दानु पप्रिः । त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः सजोषा द्यौर्देवेभिः पृथिवी समुद्रैः ॥

അതിനൊപ്പം ആ ദേവൻ സവിതൃയും ഭഗയും ഞങ്ങളെ അവതു (രക്ഷിക്കട്ടെ); പ്രവാഹങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്ന അപാം നപാതും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ദേവജനിഭിഃ (ജന്മബന്ധങ്ങളാൽ) ദേവന്മാരോടൊപ്പം സജോഷാ ത്വഷ്ടാവും, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദ്യൗഃയും, സമുദ്രങ്ങളോടൊപ്പം പൃഥിവിയും—ഞങ്ങളുടെ അടിത്തറയെ ധരിച്ചു വിപുലമാക്കട്ടെ.

Mantra 14

उत नोऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्वज एकपात्पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऋतावृधो हुवानाः स्तुता मन्त्राः कविशस्ता अवन्तु ॥

അഹി ബുധ്ന്യൻ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ; അജ ഏകപാതും. ഭൂമിയും സമുദ്രവും ഞങ്ങളെ താങ്ങട്ടെ. ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന സർവ്വദേവന്മാർ—ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടവർ—മന്ത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും കവിയുടെ സ്തോത്രവചനത്താൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടും—ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ഋതനിയമത്തിൽ സ്ഥിരമാകട്ടെ.

Mantra 15

एवा नपातो मम तस्य धीभिर्भरद्वाजा अभ्यर्चन्त्यर्कैः । ग्ना हुतासो वसवोऽधृष्टा विश्वे स्तुतासो भूता यजत्राः ॥

ഹേ നപാതോ, ഇങ്ങനെ—എന്റെ ഈ ധികളാൽ—ഭാരദ്വാജർ നിങ്ങളെ അർക്കങ്ങളാൽ അഭ്യർചിക്കുന്നു. ഹേ ഗ്നാ-ഹുതാസോ, ഹേ വസുക്കളേ, അജേയരേ, നിങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവരും യജ്ഞാർഹരുമാകുവിൻ; നിങ്ങളുടെ തേജസ്സുള്ള സാന്നിധ്യത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ ഹവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവിൻ.