Sukta 3

Mantra 1

अग्ने स क्षेषदृतपा ऋतेजा उरु ज्योतिर्नशते देवयुष्टे । यं त्वं मित्रेण वरुणः सजोषा देव पासि त्यजसा मर्तमंहः ॥

ഹേ അഗ്നേ! ഋതപാ—ഋതത്തിൽ ജനിച്ച, ഋതത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ—അവൻ സമൃദ്ധനാകുന്നു; ദേവപ്രിയമായ പഥത്തിൽ വിശാലമായ ജ്യോതി പ്രാപിക്കുന്നു. ആരെയോ നീ, ഹേ ദേവ, മിത്രനും വരുണനും കൂടെ ഏകമനസ്സോടെ, നിന്റെ ജയതേജസ്സാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നുവോ—ആ മർത്ത്യൻ അംഹസ് എന്ന സംകുചിതത്വത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു.

Mantra 2

ईजे यज्ञेभिः शशमे शमीभिॠधद्वारायाग्नये ददाश । एवा चन तं यशसामजुष्टिर्नांहो मर्तं नशते न प्रदृप्तिः ॥

അവൻ യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിച്ചു; ശമീ—ശാന്തികരമായ സ്തുതികളാൽ/സുരങ്ങളാൽ—ശാന്തനായി; വിശാലദ്വാരങ്ങളുള്ള അഗ്നിക്കു ദാനം നൽകി. അങ്ങനെ യശസ്സുള്ള ദേവശക്തികളുടെ അജുഷ്ടി (അസ്വീകാരം) ആ മർത്ത്യനെ സമീപിക്കുകയില്ല—അംഹസ് (സംകുചിതത്വം)യും അല്ല, പ്രദൃപ്തി (അഹങ്കാരോന്മാദം)യും അല്ല.

Mantra 3

सूरो न यस्य दृशतिररेपा भीमा यदेति शुचतस्त आ धीः । हेषस्वतः शुरुधो नायमक्तोः कुत्रा चिद्रण्वो वसतिर्वनेजाः ॥

സൂര്യനെപ്പോലെ അവന്റെ ദർശനം നിർമലം, അരെപാ (കറയില്ലാത്തത്) ആകുന്നു; അവൻ തന്റെ ശുചിജ്വാലാ-പവിത്രതയിൽ പുറപ്പെടുമ്പോൾ ധീ (പ്രേരിത ബുദ്ധി) ഭീകരമാകുന്നു. ഗർജ്ജിച്ചു, തടയാൻ ദുഷ്കരനായ അവൻ, രാത്രിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നില്ല; ഈ വനേജാ—വനത്തിൽ ജനിച്ച—ശക്തിയുടെ രണ്വ (മനോഹര) വാസസ്ഥലം എവിടെയാണ്?

Mantra 4

तिग्मं चिदेम महि वर्पो अस्य भसदश्वो न यमसान आसा । विजेहमानः परशुर्न जिह्वां द्रविर्न द्रावयति दारु धक्षत् ॥

തീക്ഷ്ണമാണ് അവന്റെ പ്രഹരം; മഹത്താണ് അവന്റെ രൂപം. വായ് തുറന്ന് ഹാന്തുന്നവൻ, വായ് വലിച്ചുകെട്ടി വലിക്കുന്ന കുതിരപോലെ. ചലിക്കുന്ന പരശുവുപോലെ നാവിനെ ചാട്ടിയടിച്ച്, ധാതു ഉരുക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഉരുക്കുന്നു—മരം അവൻ ദഹിപ്പിച്ചു.

Mantra 5

स इदस्तेव प्रति धादसिष्यञ्छिशीत तेजोऽयसो न धाराम् । चित्रध्रजतिररतिर्यो अक्तोर्वेर्न द्रुषद्वा रघुपत्मजंहाः ॥

ലക്ഷ്യത്തോട് നേർക്ക് നിൽക്കുന്നവനെപ്പോലെ അവൻ സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു; ഇരുമ്പിന്റെ ധാരപോലെ തന്റെ തേജസ്സിനെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. ചിത്രമായ പ്രവാഹഗതിയോടെ, അശ്രാന്തൻ, രാത്രിയിൽ മരംമേൽ പക്ഷിപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു—വേഗപക്ഷൻ, ത്വരിതപാദൻ.

Mantra 6

स ईं रेभो न प्रति वस्त उस्राः शोचिषा रारपीति मित्रमहाः । नक्तं य ईमरुषो यो दिवा नॄनमर्त्यो अरुषो यो दिवा नॄन् ॥

വാക്കിന്റെ നിപുണഗായകനുപോലെ അവൻ പ്രകാശമുള്ള ഉഷസ്സുകളെ ധരിക്കുന്നു; തന്റെ ശോചിഷ് (ജ്വാല) കൊണ്ട് മിത്രസ്വരൂപമായ ദിവസങ്ങളെ മുഴക്കിക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ അരു‍ഷൻ (ചുവപ്പുനിറമുള്ളവൻ) ആയവൻ, പകലിൽ മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നവൻ—അമർത്ത്യൻ, അരു‍ഷൻ, പകലിൽ മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 7

दिवो न यस्य विधतो नवीनोद्वृषा रुक्ष ओषधीषु नूनोत् । घृणा न यो ध्रजसा पत्मना यन्ना रोदसी वसुना दं सुपत्नी ॥

ആരുടെ നിത്യ-നവീനത സേവകനെയെ (വിധാതാവിനെ) ദിവംപോലെ പുതുക്കുന്നു; ആ പ്രകാശമുള്ള വൃഷഭൻ (അഗ്നി) തന്റെ ബലം ഔഷധികളിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. ഉഷ്ണകാന്തിപോലെ, ധ്രജസാ (ദഹിക്കുന്ന ജ്വാല)യും പത്മൻ (വേഗം)യും കൊണ്ട് അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു; വസു (സമൃദ്ധി)യോടെ ആ രണ്ടു രോദസീ (ദിവ്–പൃഥ്വി)കളിലേക്കു, സുപത്നീ—സുസംയുക്ത ദ്വയമായി, ഗൃഹത്തിലേക്കെന്നപോലെ വരുന്നു.

Mantra 8

धायोभिर्वा यो युज्येभिरर्कैर्विद्युन्न दविद्योत्स्वेभिः शुष्मैः । शर्धो वा यो मरुतां ततक्ष ऋभुर्न त्वेषो रभसानो अद्यौत् ॥

ധായോഭിഃ (പോഷകശക്തികൾ)യും യുജ്യൈഃ അർക്കൈഃ (യുക്തസ്തുതികൾ)യും കൊണ്ട്—അവൻ തന്റെ ശുഷ്മൈഃ (പരാക്രമങ്ങൾ)കൊണ്ട് മിന്നലുപോലെ ദീപ്തമാകുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ മരുതാം ശർധഃ (സമൂഹം) രൂപപ്പെടുത്തി. ഋഭുവിനെപ്പോലെ ത്വേഷഃ (തീക്ഷ്ണൻ)യും രഭസാനഃ (വേഗവാൻ)യും ആയി, അവൻ ഇന്ന് പ്രകാശിച്ചു.