Sukta 31

Mantra 1

अस्माकं मित्रावरुणावतं रथमादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । प्र यद्वयो न पप्तन्वस्मनस्परि श्रवस्यवो हृषीवन्तो वनर्षदः ॥

ഹേ മിത്രാ-വരുണാ! ഞങ്ങൾക്കായി യാത്രയുടെ രഥം താങ്ങിപ്പിടിക്കുവിൻ—ഏകസുരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും കൂടെ. ഞങ്ങളുടെ ശ്രവസ്യം തേടുന്ന ഉത്സാഹങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കൂടിനുചുറ്റും പക്ഷികളുപോലെ ചാടിപ്പറന്ന് മുന്നേറുമ്പോൾ, അവ പ്രാണശക്തിയുടെ ആനന്ദത്തിൽ ഹർഷിച്ച് വിശാലസ്ഥാനത്തിൽ ആസനം കൈക്കൊള്ളട്ടെ.

Mantra 2

अध स्मा न उदवता सजोषसो रथं देवासो अभि विक्षु वाजयुम् । यदाशवः पद्याभिस्तित्रतो रजः पृथिव्याः सानौ जङ्घनन्त पाणिभिः ॥

അഥ നിശ്ചയം, ഹേ ദേവന്മാരേ, ഏകസമ്മതരായ നിങ്ങളേ, ഞങ്ങൾക്കായി ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ബലസമൃദ്ധി ജയിപ്പിക്കുന്ന രഥത്തെ ഉയർത്തി മുന്നോട്ടു നീക്കുവിൻ. വേഗശക്തികൾ തങ്ങളുടെ പാദചുവടുകളാൽ ഭൂമിയുടെ പീഠത്തിലെ പൊടിയെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, കൈകളാൽ മുന്നോട്ട് പ്രഹരിച്ച്—യാത്രയുടെ ജയത്തിനായി പാത ഒരുക്കുന്നു.

Mantra 3

उत स्य न इन्द्रो विश्वचर्षणिर्दिवः शर्धेन मारुतेन सुक्रतुः । अनु नु स्थात्यवृकाभिरूतिभी रथं महे सनये वाजसातये ॥

ഇന്ദ്രനും കൂടെ—സകലജനങ്ങൾക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന, ശുഭക്രതു—ദിവ്യമായ മരുത്ഗണത്തോടൊപ്പം, പ്രകാശമുള്ള സംकल्पത്തോടെ, ഞങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; വഞ്ചിക്കാത്ത രക്ഷകളോടുകൂടെ. മഹത്തായ ജയത്തിനായി, ബലസമൃദ്ധി കൈവരിക്കാനായി, അവൻ രഥത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 4

उत स्य देवो भुवनस्य सक्षणिस्त्वष्टा ग्नाभिः सजोषा जूजुवद्रथम् । इळा भगो बृहद्दिवोत रोदसी पूषा पुरंधिरश्विनावधा पती ॥

അതിനുപുറമെ ആ ദേവൻ ത്വഷ്ടൃ—ഭുവനത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനം, ലോകധാരകൻ—ജ്ഞാനശക്തികളായ (ഗ്നാഭി:) സഹിതം, ഏകസുരത്തിൽ, രഥത്തെ ചലനത്തിലാക്കുന്നു. ഇളാ, ഭഗ, വിശാലമായ ദ്യൗയും രോദസിയും (ഇരുലോകങ്ങൾ), പൂഷൻ, പുരന്ധി, പിന്നെ അശ്വിനൗ—ഈ ഇരുപതിമാർ—ഈ എല്ലാ ശക്തികളും നമ്മുടെ ക്രമബദ്ധമായ ഗമനത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കട്ടെ.

Mantra 5

उत त्ये देवी सुभगे मिथूदृशोषासानक्ता जगतामपीजुवा । स्तुषे यद्वां पृथिवि नव्यसा वचः स्थातुश्च वयस्त्रिवया उपस्तिरे ॥

അവിടെ ആ രണ്ടു ദേവിമാർ—സൗഭാഗ്യവതികളായ, ഒരേ ദൃഷ്ടിയുള്ള യുഗളം—ഉഷസ്സും നക്താ (രാത്രി)യും, ചലിക്കുന്ന സർവ്വജഗത്തെയും മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നവർ; ഹേ പൃഥിവി, ഞാൻ നിന്നെ നവമായ വചനത്തോടെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, സ്ഥാവരസത്തയും ത്രിവിധജീവിതത്തിന്റെ ചിറകുള്ള ശക്തികളും നിന്റെ വർദ്ധനയ്ക്കായി ഉപസ്തരമായി (ശയ്യ/ആധാരം) തങ്ങളെ വിരിച്ചിടുന്നു.

Mantra 6

उत वः शंसमुशिजामिव श्मस्यहिर्बुध्न्योऽज एकपादुत । त्रित ऋभुक्षाः सविता चनो दधेऽपां नपादाशुहेमा धिया शमि ॥

ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശംസ (സ്തുതി-വചനം) ഉശിജന്മാർ (അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന യജ്ഞപുരോഹിതർ) പോലെ ഉച്ചരിക്കുന്നു: അഹി ബുധ്ന്യ—ബുധ്നത്തിലെ അഹി; അജ—അജന്മ; ഏകപാദ; പിന്നെ ത്രിത, ഋഭുക്ഷാൻ, സവിതൃ—അവർ അത് ഞങ്ങൾക്കായി സ്ഥാപിച്ചു; കൂടാതെ അപാം നപാത്—ആശു-ഹേമ (വേഗസ്വർണം), ധിയയിൽ ശമി (ശാന്തിയും യഥാസ്ഥാപനവും) വരുത്തുന്നു.

Mantra 7

एता वो वश्म्युद्यता यजत्रा अतक्षन्नायवो नव्यसे सम् । श्रवस्यवो वाजं चकानाः सप्तिर्न रथ्यो अह धीतिमश्याः ॥

ഹേ യജത്ര (ആരാധ്യ) ശക്തികളേ, ഈ വചനങ്ങളെ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കായി രൂപപ്പെടുത്തി ഉയർത്തി അർപ്പിക്കുന്നു; ഋഷിമാർ അവയെ നവ്യമായി ഒരു സുസംഘടിതമായ ഏകതയിൽ പണിതിരിക്കുന്നു. ശ്രവസ്യ (യശസ്സിനെ തേടുന്ന)വരായി, വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)യെ ആഗ്രഹിച്ച്, നാം ധീതി (പ്രേരിത ചിന്ത)യെ പ്രാപിക്കട്ടെ—യാത്രാമാർഗത്തിൽ വേഗിക്കുന്ന, രഥയോഗ്യമായ, നന്നായി കെട്ടിയ കുതിരപോലെ.