Sukta 39

Mantra 1

यो वां परिज्मा सुवृदश्विना रथो दोषामुषासो हव्यो हविष्मता । शश्वत्तमासस्तमु वामिदं वयं पितुर्न नाम सुहवं हवामहे ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ സർവ്വത്ര സഞ്ചരിക്കുന്ന, സുനന്നായി തിരിയുന്ന രഥം—രാത്രിയിലും ഉഷസ്സിലും ഹവിഷ്മാൻ യജമാനൻ ആഹ്വാനിക്കേണ്ടത്—ആ ശാശ്വത ഗതിയിലേക്കാണ് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നത്; പിതാവിന്റെ നാമം വിളിക്കുന്നതുപോലെ, ഉറപ്പുള്ളതും മംഗളകരവും ആയ ആഹ്വാനത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഹവാമഹേ.

Mantra 2

चोदयतं सूनृताः पिन्वतं धिय उत्पुरंधीरीरयतं तदुश्मसि । यशसं भागं कृणुतं नो अश्विना सोमं न चारुं मघवत्सु नस्कृतम् ॥

സൂനൃതാ (പ്രകാശമയ സത്യവാണി)യുടെ ശക്തികളെ ഉണർത്തുക; ഞങ്ങളുടെ ധിയെ പോഷിപ്പിക്കുക; പുരന്ധി—പ്രചോദിത ബുദ്ധിയുടെ പരിപൂർണ ദാനങ്ങളെ—ഉയർത്തി പ്രവഹിപ്പിക്കുക—ഇതാണ് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് യശസ്സു നൽകുന്ന ഒരു പങ്ക് നിർമ്മിക്കൂ; ദാതാക്കളിൽ പിഴിഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മനോഹര സോമ (സോമരസം)പോലെ.

Mantra 3

अमाजुरश्चिद्भवथो युवं भगोऽनाशोश्चिदवितारापमस्य चित् । अन्धस्य चिन्नासत्या कृशस्य चिद्युवामिदाहुर्भिषजा रुतस्य चित् ॥

ശക്തിയില്ലാത്തവനേക്കൂടി നിങ്ങൾ ഭാഗ്യമായി മാറുന്നു; സമ്പത്തില്ലാത്തവനേക്കൂടി നിങ്ങൾ രക്ഷകരും ഉദ്ധാരകരും, അവഗണിക്കപ്പെട്ടവനേക്കൂടി. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, അന്ധനേക്കൂടി, ക്ഷീണിച്ച ദുർബലനേക്കൂടി—അതെ, മുറിവേറ്റവന്റെ രുത (വേദനാഭരിതമായ നിലവിളി)യ്ക്കും നിങ്ങൾ ഭിഷജ് (വൈദ്യർ) എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 4

युवं च्यवानं सनयं यथा रथं पुनर्युवानं चरथाय तक्षथुः । निष्टौग्र्यमूहथुरद्भ्यस्परि विश्वेत्ता वां सवनेषु प्रवाच्या ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വൃദ്ധനായ ച്യവാനനെ, രഥത്തെ പുതുക്കുന്നതുപോലെ, വീണ്ടും രൂപപ്പെടുത്തി—യാത്രയ്ക്കായി അവനെ പുനര്യൗവനനാക്കി. തുഗ്ര്യനെയും നിങ്ങൾ എല്ലാടും ചുറ്റിയിരുന്ന ജലങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഉയർത്തി; നിങ്ങളുടെ ഈ കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാ സവനങ്ങളിലും (സോമപീഡനങ്ങളിലും) പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്.

Mantra 5

पुराणा वां वीर्या प्र ब्रवा जनेऽथो हासथुर्भिषजा मयोभुवा । ता वां नु नव्याववसे करामहेऽयं नासत्या श्रदरिर्यथा दधत् ॥

ഞാൻ മനുഷ്യരിടയിൽ നിങ്ങളുടെ പുരാതന വീര്യകൃത്യങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങൾ ആനന്ദം പകരുന്ന ഭിഷജർ (ചികിത്സകർ) ആയിരിക്കുന്നു. അതേ ശക്തികളെ—എപ്പോഴും പുതുതായി—ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സഹായമായി രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; അങ്ങനെ ഇവിടെ, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, സത്യമായി സ്വയം അർപ്പിക്കുന്ന യജ്ഞശക്തിയിൽ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 6

इयं वामह्वे शृणुतं मे अश्विना पुत्रायेव पितरा मह्यं शिक्षतम् । अनापिरज्ञा असजात्यामतिः पुरा तस्या अभिशस्तेरव स्पृतम् ॥

ഇതാണ് എന്റെ ആഹ്വാനം—എന്നെ കേൾക്കുക, ഹേ അശ്വിന്മാരേ; പുത്രനോട് പിതാക്കന്മാർപോലെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക. ആശ്രയമില്ലാത്ത അജ്ഞാനം, അയോഗ്യബന്ധത്തിന്റെ ഭ്രമം, ദീർഘകാലമായി എന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ശത്രുതാഭരിതമായ പീഡയിൽ നിന്ന് എന്നെ താഴെയിൽ നിന്നുപോലും വലിച്ചെടുത്തു പുറത്താക്കുക.

Mantra 7

युवं रथेन विमदाय शुन्ध्युवं न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषणाम् । युवं हवं वध्रिमत्या अगच्छतं युवं सुषुतिं चक्रथुः पुरंधये ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ രഥത്തിൽ വിമദായ്ക്കായി ശുദ്ധയായ കന്യയെ—പുരുമിത്രന്റെ യോഷണയെ—കൊണ്ടുവന്നു. വധ്ര്യശ്വന്റെ ഭാര്യയുടെ ഹവത്തിന് നിങ്ങൾ എത്തി; പുരന്ധിക്കായി സുഷുതി (സുജന്മം) നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി—ഇങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം മനുഷ്യന്റെ കുടുക്കിയ വിധിയിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 8

युवं विप्रस्य जरणामुपेयुषः पुनः कलेरकृणुतं युवद्वयः । युवं वन्दनमृश्यदादुदूपथुर्युवं सद्यो विश्पलामेतवे कृथः ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, ജരയിൽ എത്തിയ വിപ്രനു നിങ്ങൾ വീണ്ടും യൗവനം തിരികെ നൽകി; അവനെ വീണ്ടും യുവാവാക്കി. വന്ദനനെ നിങ്ങൾ വൃകന്റെ ഗ്രാസത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി; വിശ്പലായെ നിങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ പോകുവാൻ യോഗ്യയാക്കി—ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങാനുള്ള ശക്തി നിങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 9

युवं ह रेभं वृषणा गुहा हितमुदैरयतं ममृवांसमश्विना । युवमृबीसमुत तप्तमत्रय ओमन्वन्तं चक्रथुः सप्तवध्रये ॥

ഹേ വൃഷണ അശ്വിനൗ, ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞ് മരിച്ചവനെപ്പോലെ ആയിരുന്ന രേഭനെ നിങ്ങൾ ഉയർത്തി. അത്രിക്കായി ഋബീസനെയും—തപ്തനായ (ദഗ്ധനായ)വനെയും—ഓമന്വന്തൻ (രക്ഷിതൻ, അഖണ്ഡൻ) ആക്കി; സപ്തവധ്ര്യനെ നിങ്ങൾ സുരക്ഷയിലേക്കും ശരിയായ ശ്വാസത്തിലേക്കും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 10

युवं श्वेतं पेदवेऽश्विनाश्वं नवभिर्वाजैर्नवती च वाजिनम् । चर्कृत्यं ददथुर्द्रावयत्सखं भगं न नृभ्यो हव्यं मयोभुवम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ പേദുവിന് ശ്വേത അശ്വത്തെ നൽകി—ഒൻപതു വാജങ്ങളാലും തൊണ്ണൂറാലും ജയശാലിയായ, സമൃദ്ധി വഹിക്കുന്ന വാജിൻ. നിങ്ങൾ ചർക്കൃത്യ (വേഗം പായുന്ന) സഹായിയെയും, മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പോകുന്ന സഖാവിനെയും നൽകി—ഭഗന്റെ ഭാഗംപോലെ; മനുഷ്യർക്കുള്ള ഹവ്യ, മയോഭുവ (ആനന്ദദായക)മാകുന്നതു.

Mantra 11

न तं राजानावदिते कुतश्चन नांहो अश्नोति दुरितं नकिर्भयम् । यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी पुरोरथं कृणुथः पत्न्या सह ॥

ഹേ രാജസദൃശമായ അശ്വിന്മാരേ, അദിതിയുടെ വിശാലതയുടെ പുത്രന്മാരേ, അവനെ ഏതുവശത്തുനിന്നും ആംഹസ് (സങ്കടം) സ്പർശിക്കുകയില്ല; ദുരിത (വക്രദുർഭാഗ്യം) ഇല്ല, യാതൊരു ഭയവും ഇല്ല—അവനെ നിങ്ങൾ, സുഹവ (എളുപ്പം ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവർ), രുദ്രവർതനീ (രുദ്രന്റെ പഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ) ആയി, പത്‌ന്യാ (ദേവീശക്തി) സഹിതം പുരോരഥ (മുന്നിൽ നയിക്കുന്ന രഥം) ആക്കുന്നു.

Mantra 12

आ तेन यातं मनसो जवीयसा रथं यं वामृभवश्चक्रुरश्विना । यस्य योगे दुहिता जायते दिव उभे अहनी सुदिने विवस्वतः ॥

ആ രഥത്തോടുകൂടെ വരുവിൻ—മനസ്സിനേക്കാൾ വേഗമുള്ളതോടെ—ഹേ അശ്വിന്മാരേ; ആ രഥം ഋഭുക്കൾ നിങ്ങൾക്കായി നിർമ്മിച്ചതാണ്. അതിന്റെ യോഗത്തിൽ ദിവഃ ദുഹിതാ (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പുത്രി) ജനിക്കുന്നു; വിവസ്വത്തിന്റെ സുധിന (ശുഭപ്രകാശം) കൊണ്ട് ദീപ്തമായ ഉഭേ അഹനീ (ഇരട്ട ദിനങ്ങൾ) ഉദിക്കുന്നു.

Mantra 13

ता वर्तिर्यातं जयुषा वि पर्वतमपिन्वतं शयवे धेनुमश्विना । वृकस्य चिद्वर्तिकामन्तरास्याद्युवं शचीभिर्ग्रसिताममुञ्चतम् ॥

ആ ജയപഥത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ വന്നു പർവ്വതത്തെ പിളർത്തി; ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ശയുവിന്നായി സമൃദ്ധിയുടെ ധേനുവിനെ നിങ്ങൾ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി. ചെന്നായയുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നുപോലും—നിങ്ങളുടെ ശചീകളായ ഫലപ്രദശക്തികളാൽ—വിഴുങ്ങപ്പെട്ട വടേരയെ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു.

Mantra 14

एतं वां स्तोममश्विनावकर्मातक्षाम भृगवो न रथम् । न्यमृक्षाम योषणां न मर्ये नित्यं न सूनुं तनयं दधानाः ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്കായി ഈ സ്തോത്രം ഞങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു—ഭൃഗുക്കൾ രഥം പണിയുന്നതുപോലെ. ഞങ്ങൾ അതിനെ ക്രമപ്പെടുത്തി ദീപ്തമാക്കി; യുവതി പ്രിയനുവേണ്ടി സ്വയം അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ; ഒരാൾ നിത്യമായി പുത്രനെ—പ്രിയ തനയനെ—ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്നതുപോലെ.