Sukta 20

Mantra 1

भद्रं नो अपि वातय मनः ॥

ഭദ്രത ഞങ്ങളിലേക്കു—ഞങ്ങള്ക്ക് മേലെയും, ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കും—ശ്വസിപ്പിക്കണമേ; സദ്പ്രേരണയുടെ ഉപകാരകമായ വാതം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 2

अग्निमीळे भुजां यविष्ठं शासा मित्रं दुर्धरीतुम् । यस्य धर्मन्त्स्वरेनीः सपर्यन्ति मातुरूधः ॥

ഞാൻ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—ഞങ്ങളുടെ ഭോഗങ്ങളുടെ വഹിതാവായി, ഏറ്റവും യുവൻ; ശാസകനായി, മിത്രമായി, പ്രതിരോധിക്കാൻ ദുഷ്കരനായവൻ. അവന്റെ അചല ധർമ്മങ്ങളെ ദീപ്തശക്തികൾ സേവിക്കുന്നു, മാതാവിന്റെ ഉദരം സേവിക്കുന്നതുപോലെ—പോഷകപരിപൂർണത ദോഹിച്ച് നമ്മുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 3

यमासा कृपनीळं भासाकेतुं वर्धयन्ति । भ्राजते श्रेणिदन् ॥

അർപ്പണത്തിന്റെ വായുകൾ വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ—അഗ്നി, സൂക്ഷ്മത്തിൽ കൂടുകൂടി പാർക്കുന്ന ജ്വാല, പ്രകാശം തന്നെയാണ് അവന്റെ പതാക; അവൻ ദീപ്തനായി തിളങ്ങുന്നു, നമ്മുടെ ശക്തികൾക്ക് ക്രമബദ്ധമായ നിരകൾ (സമന്വിത രൂപങ്ങൾ) നൽകിക്കൊണ്ട്.

Mantra 4

अर्यो विशां गातुरेति प्र यदानड्दिवो अन्तान् । कविरभ्रं दीद्यानः ॥

ആര്യൻ ജനങ്ങളുടെ പാതകളുടെ മഹാമാർഗ്ഗദർശകനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ദ്യൗവിന്റെ അറ്റങ്ങളോളം അവൻ വ്യാപിക്കുമ്പോൾ, കവി (ഋഷി) അകത്തു നിന്നു പ്രകാശിക്കുന്ന മേഘംപോലെ ദീപ്തനായി വഴി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 5

जुषद्धव्या मानुषस्योर्ध्वस्तस्थावृभ्वा यज्ञे । मिन्वन्त्सद्म पुर एति ॥

മാനുഷഹവ്യങ്ങളിൽ ആനന്ദിച്ച്, യജ്ഞത്തിൽ ഋഭുവത് (കൗശല-ശക്തിമാൻ) ഊർദ്ധ്വനായി നില്ക്കുന്നു; സദ്മ (വാസസ്ഥലം/ഗൃഹം) വിപുലമാക്കി, അവൻ പുരഃ—അഗ്രത്തിൽ—ചെന്ന് കർമയാത്രയെ നയിക്കുന്നു.

Mantra 6

स हि क्षेमो हविर्यज्ञः श्रुष्टीदस्य गातुरेति । अग्निं देवा वाशीमन्तम् ॥

കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് ക്ഷേമം—ശാന്തിയും സുരക്ഷിതസൗഖ്യവും—; അവൻ ഹവിറ്യജ്ഞസ്വരൂപൻ; അവനോടുള്ള ശ്രുഷ്ടി (ആജ്ഞാനുസരണം/സേവാഭാവം) കൊണ്ടാണ് പഥം ലഭിക്കുന്നത്. വിജയഘോഷം വഹിക്കുന്ന ബലവാൻ അഗ്നിയിലേക്കു ദേവന്മാർ നീങ്ങുന്നു.

Mantra 7

यज्ञासाहं दुव इषेऽग्निं पूर्वस्य शेवस्य । अद्रेः सूनुमायुमाहुः ॥

യജ്ഞത്തിൽ ജയിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ സേവനം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—പുരാതനനും മംഗളകരനും ആയവനെ. അവനെ ‘അദ്രി’ (ശില/പർവ്വതം)യുടെ പുത്രൻ—ആയു (ജീവൻ) സ്വരൂപൻ—എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

Mantra 8

नरो ये के चास्मदा विश्वेत्ते वाम आ स्युः । अग्निं हविषा वर्धन्तः ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു വരുന്ന ഏതു മനുഷ്യരായാലും—അവരെല്ലാം നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിലും ഐക്യത്തിലും പ്രവേശിക്കട്ടെ. ഹവിഷ് കൊണ്ടു അഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്—സാമൂഹ്യജീവൻ അഗ്നിയിൽ ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 9

कृष्णः श्वेतोऽरुषो यामो अस्य ब्रध्न ऋज्र उत शोणो यशस्वान् । हिरण्यरूपं जनिता जजान ॥

കൃഷ്ണം, ശ്വേതം, അരുഷം—അവന്റെ ഗതികൾ; ബ്രധ്ന (തവിട്ടു), ഋജ്ര (നേരായ), ശോണം (ചുവപ്പ്) എന്നും—യശസ്സോടെ. ജനിതാ (സൃഷ്ടികർത്താവ്) ഹിരണ്യരൂപ ശക്തിയെ ജനിപ്പിച്ചു—അഗ്നിയുടെ ബഹുവർണ്ണ തേജസ്സിനെ പ്രസ്ഫുടമാക്കി.

Mantra 10

एवा ते अग्ने विमदो मनीषामूर्जो नपादमृतेभिः सजोषाः । गिर आ वक्षत्सुमतीरियान इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇങ്ങനെ വിമദൻ നിനക്കു മനീഷാ—പ്രേരിത ചിന്ത—അർപ്പിച്ചു; ഹേ ഊർജ്ജത്തിന്റെ നപാത്, അമൃതജനങ്ങളോടൊപ്പം ഏകസൗഹൃദത്തിൽ. മുന്നേറി അവൻ സുമതി വഹിക്കുന്ന വാക്കുകളെ നിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ, ഊർജ്ജം, സുക്ഷിതി എന്ന സുരക്ഷിത വാസസ്ഥലം—ഇവയെല്ലാം സമഗ്രമായി പ്രകാശിപ്പിച്ചു.