Sukta 144

Mantra 1

अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते । दक्षो विश्वायुर्वेधसे ॥

ഹേ അമർത്ത്യനേ, ഇതു നിനക്കായിരിക്കുന്നു: സോമത്തിന്റെ ഇന്ദു—വേഗമേറിയ അശ്വംപോലെ—മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു. അത് വിവേകശക്തി; സർവ്വജീവനെ ധാരിക്കുന്നതു; ഋഷി-കർമ്മി (വേധസ്)നുവേണ്ടി.

Mantra 2

अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते । अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम् ॥

ഈ കാവ്യപ്രചോദിത ഋഭു-ശക്തി ഞങ്ങളിലുതന്നെ ഉണ്ട്—ദാതാവിന്നു വജ്രംപോലെ. അത് മേലോട്ടു വലിച്ചുയർത്തുന്ന ഉന്മാദം ധരിക്കുന്നു—ഋഭുവിന്റെ ആനന്ദം; കൃത്രിമമായോ ബലമായി നിർമ്മിച്ചതോ ആയ ആനന്ദമല്ല.

Mantra 3

घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः । अव दीधेदहीशुवः ॥

തപ്തമായ ഉത്സാഹിയവൻ, കർമ്മത്തിനായി ശ്യേനനായി, തന്റെ തന്നെ വേഗധാരകളിൽ—സർപ്പ-ശരധാരികളെ താഴേക്ക് തള്ളുന്നു; അവരെ വീഴ്ത്തിമാറ്റുന്നു.

Mantra 4

यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् । शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः ॥

പരാവതത്തിൽ നിന്നു സൂപർണൻ—ശ്യേനന്റെ പുത്രൻ—കൊണ്ടുവന്നത്; ആ ശതചക്ര ശക്തി, ആ പഥം, അഹി-ബലത്തെയും മറികടക്കുന്നതു.

Mantra 5

यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः । एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता ॥

ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) തന്റെ പാദചുവടോടെ നിനക്കു കൊണ്ടുവന്നത്—മനോഹരം, അവൃക (ചെന്നായരഹിതം), അരുണം, അന്ധസ് (പിഷിത സോമ)ത്തിന്റെ മാനം—ഇതിനാൽ പ്രാണശക്തികൾ അതീതത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു; ഇതിനാൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ ആയുസ്സ് വിപുലമാകുന്നു; ഇതിനാൽ ബന്ധുത്വം ഉണരുന്നു.

Mantra 6

एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः । क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः ॥

അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ സോമ-ഇന്ദുവാൽ ദേവന്മാരിടയിലും ആ മഹത്തായ ജയശക്തിയെ ധരിക്കുന്നു. ക്രതു (സങ്കൽപശക്തി)കൊണ്ട് പ്രാണശക്തികളെ അതീതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു; ആയുസ്സിനെ വിപുലമാക്കുന്നു—ഹേ സുക്രതു! ക്രതുവാൽ തന്നെയാണ് ഈ പിഷിത സോമം ഞങ്ങളിലേക്കു വരുന്നത്.