Sukta 120

Mantra 1

का राधद्धोत्राश्विना वां को वां जोष उभयोः । कथा विधात्यप्रचेताः ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ! ഏതു അർപ്പണ-ശക്തി (രാധ) നിങ്ങളെ ജയിപ്പിക്കും? നമ്മുടെ ഏതു പ്രീതി നിങ്ങളിരുവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തും? ഇനിയും അപ്രചേത—ജാഗരിതനാകാത്തവൻ—നിങ്ങൾക്കായി അന്തർയജ്ഞത്തിന്റെ യുക്തമായ വിധ/ക്രമം എങ്ങനെ ഒരുക്കും?

Mantra 2

विद्वांसाविद्दुरः पृच्छेदविद्वानित्थापरो अचेताः । नू चिन्नु मर्ते अक्रौ ॥

അറിയാത്തവൻ, അറിയുന്നവർ അറിയുന്ന ആ വാതിലിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു; അങ്ങനെ മറ്റവൻ—അചേതൻ, അവിദ്വാൻ—വഴിതെറ്റുന്നു. ഇപ്പൊഴും മർത്ത്യനിൽ ആ രണ്ടു (ശക്തികൾ) പിടികൂടപ്പെടുന്നില്ല.

Mantra 3

ता विद्वांसा हवामहे वां ता नो विद्वांसा मन्म वोचेतमद्य । प्रार्चद्दयमानो युवाकुः ॥

ആ രണ്ടു ജ്ഞാനികളെ ഞങ്ങൾ ആവാഹിക്കുന്നു; ആ രണ്ടു ജ്ഞാനികൾ ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പ്രേരിത വാക്ക് (മന്മ) അരുളട്ടെ. നിങ്ങളുടെ കരുണ തേടുന്ന യുവസാധകൻ സ്തുതിഗാനം ഉച്ചത്തിൽ ഉച്ചരിക്കട്ടെ.

Mantra 4

वि पृच्छामि पाक्या न देवान्वषट्कृतस्याद्भुतस्य दस्रा । पातं च सह्यसो युवं च रभ्यसो नः ॥

ഞാൻ നിങ്ങളോടു തുറന്നുപറഞ്ഞ് ചോദിക്കുന്നു—അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ദേവന്മാരെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവനെപ്പോലെ അല്ല. ഹേ ദസ്രാ, അത്ഭുതകൗശലമുള്ളവരേ, വഷട്കാരത്തോടെ അഭിഷിക്തമായ ആഹ്വാനത്തിന്റെ നാദത്തിൽ—സഹിക്കേണ്ടതിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകരാകുക; പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടതിൽ ഞങ്ങളുടെ വേഗസഹായകരാകുക.

Mantra 5

प्र या घोषे भृगवाणे न शोभे यया वाचा यजति पज्रियो वाम् । प्रैषयुर्न विद्वान् ॥

ഭൃഗു-അഗ്നിപോലെ ഘോഷത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ആ വാക്ക്—അത് തന്നെയുള്ള വാക്കുകൊണ്ടാണ് പജ്രിയൻ നിങ്ങളെ യജിക്കുന്നു. എങ്കിലും അവൻ അറിവില്ലാതെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നവനെപ്പോലെ തന്നെയാണ് (നിങ്ങൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വാക്കിന്റെ പ്രകാശം ഉണർത്തുന്നതുവരെ).

Mantra 6

श्रुतं गायत्रं तकवानस्याहं चिद्धि रिरेभाश्विना वाम् । आक्षी शुभस्पती दन् ॥

ഞാൻ തകവാന്റെ ഗായത്രീ-ഛന്ദസ് കേട്ടിരിക്കുന്നു; ഞാനും, ഗായകനായി, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളെയേ വിളിക്കുന്നു. വരുവിൻ—ഹേ ശുഭസ്പതീ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അധിപതികളേ, രണ്ട് ദീപ്തമായ കണ്ണുകൾ ദാനം ചെയ്യുവിൻ.

Mantra 7

युवं ह्यास्तं महो रन्युवं वा यन्निरततंसतम् । ता नो वसू सुगोपा स्यातं पातं नो वृकादघायोः ॥

ഹേ യുഗളദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ സത്യമായും മഹോ (മഹത്ത്വം)യുടെ ആനന്ദം; നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളെ സംകോചം/ബന്ധനം മുതൽ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുന്നത്. ഹേ വസുക്കളേ (ഉദാരദാതാക്കളേ), ഞങ്ങൾക്ക് സുഗോപാ—നല്ല കാവൽക്കാരായി—ഇരിക്കുവിൻ; വൃക (ചെന്നായ)യും അഘായു (ഹാനികാരകൻ)യും മുതൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുവിൻ.

Mantra 8

मा कस्मै धातमभ्यमित्रिणे नो माकुत्रा नो गृहेभ्यो धेनवो गुः । स्तनाभुजो अशिश्वीः ॥

ഞങ്ങളെ ഏതൊരു ശത്രുഭാവിയുടെയും (അമിത്രിണേ) കൈകളിലേക്കും ഏല്പിക്കരുതേ; ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ ധേനുക്കൾ—പോഷകശക്തികൾ—എവിടെയും വിട്ടുപോകരുതേ. സ്തനത്തിൽ നിന്ന് പാനം ചെയ്യുന്ന, പാലുതരുന്ന, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത (അശിശ്വീ) ധേനുക്കൾ നിലനില്ക്കട്ടെ.

Mantra 9

दुहीयन्मित्रधितये युवाकु राये च नो मिमीतं वाजवत्यै । इषे च नो मिमीतं धेनुमत्यै ॥

മിത്രന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ധൃതി (മിത്രധിതി)ക്കായി ദോഹനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഹേ യുഗളരേ, ഞങ്ങൾക്ക് റായ—അസ്തിത്വത്തിന്റെ സമൃദ്ധി—വാജവത്യൈ (വിജയശാലി/ബലവത്തായ) ആകുവാൻ അളന്നു തരുവിൻ. അതുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷേ—പ്രേരിത അന്വേഷശക്തി—ധേനുമത്യൈ (പ്രകാശഗോവാൽ സമൃദ്ധമായ) ആകുവാൻ അളന്നു തരുവിൻ.

Mantra 10

अश्विनोरसनं रथमनश्वं वाजिनीवतोः । तेनाहं भूरि चाकन ॥

അശ്വിന്മാരുടെ രഥം അധ്വാനമില്ലാത്തത്—എങ്കിലും ജയശക്തിയാൽ നിറഞ്ഞത്. അതിനാൽ തന്നേ ഞാൻ ധാരാളം സമൃദ്ധിയും തൃപ്തിയും പ്രാപിച്ചു.

Mantra 11

अयं समह मा तनूह्याते जनाँ अनु । सोमपेयं सुखो रथः ॥

ഈ രഥം എന്റെ ദേഹത്തെ ധരിച്ചു, ജനങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് എന്നെ വഹിക്കുന്നു; സോമപാനത്തിനായി സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന രഥമാണ്.

Mantra 12

अध स्वप्नस्य निर्विदेऽभुञ्जतश्च रेवतः । उभा ता बस्रि नश्यतः ॥

പിന്നെ, നിദ്രയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ നിന്നുമും വെറും സമ്പത്തിന്റെ ഭോഗത്തിൽ നിന്നുമും—ആ രണ്ടു തടസ്സങ്ങളും അകന്നുപോകുന്നു; ഹേ ബസ്രി, രണ്ടും ലയിക്കുന്നു.