Sukta 110

Mantra 1

ततं मे अपस्तदु तायते पुनः स्वादिष्ठा धीतिरुचथाय शस्यते । अयं समुद्र इह विश्वदेव्यः स्वाहाकृतस्य समु तृप्णुत ऋभवः ॥

ഞാൻ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കർമ്മം—അതേ തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും വ്യാപിക്കുന്നു; ഉച്ചാരണസ്തോത്രത്തിനായി ഏറ്റവും മധുരമായ പ്രേരിത ധീ (ധീതി) പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ ഈ വിശ്വദേവമയ മണ്ഡലത്തിൽ സമുദ്രം നിലകൊള്ളുന്നു; ഹേ ഋഭുക്കളേ, ‘സ്വാഹാ’ എന്ന വിളിയോടെ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സാൽ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരാകുവിൻ.

Mantra 2

आभोगयं प्र यदिच्छन्त ऐतनापाकाः प्राञ्चो मम के चिदापयः । सौधन्वनासश्चरितस्य भूमनागच्छत सवितुर्दाशुषो गृहम् ॥

വിശാലമായ ഭോഗവും പരിപൂർണ്ണതയും തേടി, അപക്വരായ (എങ്കിലും ആകാംക്ഷയുള്ള) അവർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; എന്റെ ചില ജലധാരകളും പുറത്തോട്ടു ഒഴുകി. പിന്നെ സൗധന്വനന്മാരായ (ഋഭുക്കൾ), തങ്ങളുടെ സിദ്ധമായ ഗതിയുടെ വിപുലതകൊണ്ട്, ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന ദാതാവായ സവിതാവിന്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി.

Mantra 3

तत्सविता वोऽमृतत्वमासुवदगोह्यं यच्छ्रवयन्त ऐतन । त्यं चिच्चमसमसुरस्य भक्षणमेकं सन्तमकृणुता चतुर्वयम् ॥

ആ സവിതൃ (സവിതാവ്) നിങ്ങളിൽ അമൃതത്വം ശ്വസിപ്പിച്ചു—ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യദാനം—നിങ്ങൾ സത്യത്തിന്റെ ശ്രവണത്തെ പ്രസ്ഫുടമാക്കിക്കൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ. അശുരന്റെ ഭോഗപാത്രമായ ആ ഏക ചമസത്തെയും നിങ്ങൾ നാല്മടങ്കൽ രൂപമായി നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 4

विष्ट्वी शमी तरणित्वेन वाघतो मर्तासः सन्तो अमृतत्वमानशुः । सौधन्वना ऋभवः सूरचक्षसः संवत्सरे समपृच्यन्त धीतिभिः ॥

ശരിയായ ആശ്രയസ്ഥാനം കണ്ടെത്തി, അതീതമായി കടന്നുപോകുന്ന ശക്തിയാൽ, ഗായകർ—മർത്ത്യരായിട്ടും—അമൃതത്വം പ്രാപിച്ചു. സൗധാന്വന ഋഭുക്കൾ, സൂര്യദൃഷ്ടിയുള്ളവർ, വർഷചക്രത്തിൽ തങ്ങളുടെ ധീതികളുമായി (പ്രേരിത പ്രകാശ-ബുദ്ധി) പൂർണ്ണമായി ഏകീഭവിച്ചു.

Mantra 5

क्षेत्रमिव वि ममुस्तेजनेनँ एकं पात्रमृभवो जेहमानम् । उपस्तुता उपमं नाधमाना अमर्त्येषु श्रव इच्छमानाः ॥

ഒരു വയൽ അളക്കുന്നതുപോലെ, അളവുകയറുകൊണ്ട് ഋഭുക്കൾ ആ ഒരേയൊരു വിറയുന്ന പാത്രത്തെ അളന്ന് വിഭജിച്ചു. സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവർ, പരമ ഉപമയിലേക്കു (ശ്രേഷ്ഠ സാദൃശ്യമിലേക്കു) പരിശ്രമിച്ച്, അമർത്ത്യരിൽ അക്ഷയ ശ്രവസ് (യശസ്) ആഗ്രഹിച്ചു.

Mantra 6

आ मनीषामन्तरिक्षस्य नृभ्यः स्रुचेव घृतं जुहवाम विद्मना । तरणित्वा ये पितुरस्य सश्चिर ऋभवो वाजमरुहन्दिवो रजः ॥

അന്തരിക്ഷത്തിലെ നൃശക്തികൾക്കായി—ഞങ്ങളുടെ മണീഷാ (പ്രേരിത ബുദ്ധി)യിലേക്കു—വിദ്മനാ (ജ്ഞാനം)കൊണ്ട്, സ്രുചിയിൽ ഘൃതംപോലെ ശുദ്ധ സമൃദ്ധി ഹവിക്കുന്നു. തരണിത്വാ (കടന്നുപോകുന്ന ശക്തി)കൊണ്ട് പിതാവിനെ ആശ്രയിച്ച ആ ഋഭുക്കൾ വാജത്തിൽ आरोഹിച്ച്, ദിവ്യമായ പ്രകാശസ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ രജസ്സിലേക്കു ഉയർന്നു.

Mantra 7

ऋभुर्न इन्द्रः शवसा नवीयानृभुर्वाजेभिर्वसुभिर्वसुर्ददिः । युष्माकं देवा अवसाहनि प्रियेऽभि तिष्ठेम पृत्सुतीरसुन्वताम् ॥

ഋഭു ഞങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രനായി വരട്ടെ—ശവസിൽ (ബലത്തിൽ) പുതുമയോടെ; ഋഭു വാജങ്ങളാലും വസുക്കളാലും ഞങ്ങൾക്ക് സത്യധനനിധി ദാനം ചെയ്യട്ടെ. ദേവന്മാരേ, യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രിയദിനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ അവസാ (സഹായം)കൊണ്ട്, സോമം പിഴിയാത്തവരുടെ ശത്രുപ്രഹാരങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് ഞങ്ങൾ ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ.

Mantra 8

निश्चर्मण ऋभवो गामपिंशत सं वत्सेनासृजता मातरं पुनः । सौधन्वनासः स्वपस्यया नरो जिव्री युवाना पितराकृणोतन ॥

ചർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഋഭുക്കൾ ഗാവിനെ രൂപപ്പെടുത്തി; വത്സത്തോടു ചേർത്ത് മാതാവിനെ വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു. ഹേ സൗധന്വന നരന്മാരേ, സ്വപസ്യാ (സുശില്പം)കൊണ്ട് നിങ്ങൾ രണ്ടു പിതാക്കളെയും വീണ്ടും യുവാക്കളാക്കി—ജീവ്രീയും മറ്റൊരാളെയും.

Mantra 9

वाजेभिर्नो वाजसातावविड्ढ्यृभुमाँ इन्द्र चित्रमा दर्षि राधः । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

വാജങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ, വാജത്തിന്റെ ജയത്തിൽ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കേണമേ; ഋഭു-ശക്തിയിൽ സമൃദ്ധനായ ഇന്ദ്രനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ദീപ്തമായ ദാനം ദർശിപ്പിക്ക. അതിനെ ഞങ്ങൾക്ക് മിത്രനും വരുണനും മഹിമപ്പെടുത്തട്ടെ; അദിതി, സിന്ധു (അസ്തിത്വത്തിന്റെ നദി), പൃഥിവി, ദ്യൗ (ആകാശം) എന്നിവയും കൂടെ.