Shloka 7
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
ननुत्वमिषुभिःक्रुद्धोभिन्द्याःकालान्तकावपि ।।।।मन्दरस्यापिशृङ्गाणिकिंपुनर्लक्ष्मणंयुधि ।
nanu tvam iṣubhiḥ kruddho bhindyāḥ kālāntakāv api |
mandarasyāpi śṛṅgāṇi kiṃ punar lakṣmaṇaṃ yudhi || 6.93.7 ||
നിശ്ചയം, നീ ക്രുദ്ധനായാൽ അമ്പുകളാൽ കാലാന്തകനെയുമെങ്കിലും ഭേദിക്കാം; മന്ദരപർവതത്തിന്റെ ശൃംഗങ്ങളെയും തുളച്ചുകടക്കാം; പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ലക്ഷ്മണനെന്ത് വലിയ കാര്യം!
'When angry, you could pierce with arrows even the time spirit or peak of Mandara mountain, why to speak of Lakshmana again'?
FAQs
In the war-ethic frame, it praises martial capability and resolve; dharma here is the valor expected of a fighter facing battle.
A speaker extols someone’s power with arrows, using hyperbole (piercing Kāla, Mandara’s peaks) to suggest Lakṣmaṇa is not an insurmountable foe.
Śaurya (valor) and confidence in combat prowess.