Shloka 55
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
हनूमतस्तुतद्वाक्यं न कृतंक्षुद्रयामया ।।।।यद्यहंतस्यपृष्ठेवतदायासमनिर्जिता ।नाद्यैवमनुशोचेयंभर्तुरङ्कगतासती ।।।।
hanūmatas tu tad-vākyaṃ na kṛtaṃ kṣudrayā mayā | yadi ahaṃ tasya pṛṣṭhe vai tadā yāsam anirjitā | na adyaivam anuśoceyaṃ bhartur aṅka-gatā satī ||
ക്ഷുദ്രബുദ്ധിയായ ഞാൻ ഹനുമാന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചില്ല. അന്ന് ഞാൻ അവന്റെ പിറകിൽ കയറി പോയിരുന്നെങ്കിൽ, അജിതയായി തന്നെ എത്തുമായിരുന്നു; ഇന്ന് ഇങ്ങനെ വിലപിക്കാതെ, സതിയായ ഞാൻ ഭർത്താവിന്റെ മടിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുമായിരുന്നു.
'I am a foolish woman. I did not follow Hanuman's advice and had I left mounted on his back, no doubt I would be on my husband 's lap. I did not think in this way'.
FAQs
Dharma is linked to wise discernment and timely action: ignoring good counsel can deepen suffering; admitting error truthfully (satya toward oneself) is also a moral act.
Sītā reflects on Hanumān’s earlier offer to carry her away; she regrets refusing and now laments her continued captivity and fear.
Truthfulness and humility—Sītā openly acknowledges her own mistaken decision rather than blaming others alone.