Shloka 27
त्रिशिरा-प्रबोधनम् तथा नरान्तक-वधः
Trisira’s Counsel and the Slaying of Naranthaka
सकाञ्चनविचित्रेणमकुटेनविराजता ।भूषणैश्चबभौमेरुःप्रभाभिरिवभासयन् ।।।।
sa kāñcanavicitreṇa makuṭena virājatā |
bhūṣaṇaiś ca babhau meruḥ prabhābhir iva bhāsayan ||
വിചിത്രമായ കാഞ്ചനമയ മകുടം ധരിച്ചു തിളങ്ങിയും, സർവ്വാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, തന്റെ പ്രഭകൊണ്ട് എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന മേരുപർവ്വതംപോലെ അവൻ ദീപ്തനായി തോന്നി.
His wonderful coronet encrusted with gold was shining, sparkling, and looked splendid like the Meru Mountain.
FAQs
The simile magnifies external magnificence; the Ramayana’s ethical current reminds that true ‘illumination’ is satya and dharma—moral radiance—rather than gold and ornament.
The poet-narrator heightens the scene by describing the warrior’s crown and ornaments through the cosmic image of Meru.
Tejas (splendor) and royal grandeur, presented as visual dominance rather than moral excellence.