Shloka 94
कुम्भकर्णवधः
The Slaying of Kumbhakarna
ततस्सपुर्यास्ससहसामहात्मानिष्क्रम्यतद्वानरसैन्यमुग्रम् ।बभक्षरक्षोयुधिकुम्भकर्णःप्रजायुगान्तानगिरिवप्रवृद्धः ।।।।
tatas sa puryāḥ sahasā mahātmā niṣkramya tad vānarasainyam ugram |
babhakṣa rakṣo yudhi kumbhakarṇaḥ prajā yugāntāgnir iva pravṛddhaḥ ||
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ കുംഭകർണ്ണൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് പുറപ്പെട്ടു, യുദ്ധത്തിൽ ഉഗ്രമായ വാനരസൈന്യത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു കയറി അവരെ ഭക്ഷിച്ചു—യുഗാന്തത്തിലെ അഗ്നി ജീവികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
The great Kumbhakarna then departing instantly entered into Vanara army consumed them as fire at dissolution consumed people.
FAQs
The verse warns how adharma, when empowered by brute force and rage, becomes indiscriminate destruction; Dharma requires restraint and protection of life, not predation.
Kumbhakarṇa suddenly emerges from Laṅkā and begins a devastating assault, devouring the Vānara forces on the battlefield.
By contrast (through a negative example), the virtue emphasized is self-control; Kumbhakarṇa’s lack of restraint becomes a lesson in the danger of ungoverned power.