Shloka 138
युद्धकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः
Rāvaṇa’s Assault on Nīla and Lakṣmaṇa; Hanumān Bears Rāma
अथेन्द्रशत्रुंतरसाजघानबाणेनवज्राशनिसन्निभेन ।भुजान्तरेव्यूढसुजातरूपेवज्रेणमेरुंभगवानिवेन्द्रः ।।6.59.138।।
athendraśatruṃ tarasā jaghāna bāṇena vajrāśani-sannibhena |
bhujāntare vyūḍha-sujāta-rūpe vajreṇa meruṃ bhagavān ivendraḥ ||6.59.138||
പിന്നെ ഇന്ദ്രശത്രുവിനെ രാമൻ വജ്രാഗ്നിസദൃശമായ അമ്പുകൊണ്ട് മഹാബലത്തോടെ പ്രഹരിച്ചു; ഭുജങ്ങൾക്കിടയിലെ വിശാലവും സുസംഘടിതവുമായ വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ അത് കുത്തിപ്പുകയറി—ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് മേരുപർവതത്തെ അടിക്കുന്നതുപോലെ.
Then with a shining thunderbolt like arrows Rama struck with the weapon of Indra into the fine chest in between the shoulders just as Indra would strike the Meru Mountain with his thunderbolt.
FAQs
The simile frames the act as a righteous, divinely-aligned use of power: force is employed not for hatred or conquest, but to uphold dharma by restraining adharma embodied by Indra’s foe.
Satya here is the commitment to truth in action—Rāma’s steadfast resolve to protect what is right. The unwavering, decisive strike symbolizes fidelity to his vowed purpose rather than wavering under fear or sentiment.