Shloka 27
दशरथदर्शनम् — Dasharatha’s Epiphany and Benedictions
Sarga 122
तथेति स महाराजोराममुक्त्वाकृताञ्जलिम् ।लक्ष्मणं च परिष्वज्यपुनर्वाक्यमुवाच ह ।।।।
tatheti sa mahārājo rāmam uktvā kṛtāñjalim |
lakṣmaṇaṃ ca pariṣvajya punar vākyam uvāca ha ||
“തഥാസ്തു,” എന്നു പറഞ്ഞ് ആ മഹാരാജാവ് അഞ്ജലിബദ്ധനായി നിന്ന രാമനോട് സംസാരിച്ചു; ലക്ഷ്മണനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് പിന്നെയും വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചു.
The king (Dasharatha) saying 'so be it' and embracing Lakshmana again and saluting Rama spoke to Lakshmana as follows.
FAQs
Dharma expressed as respectful dialogue and affectionate reconciliation—authority responds to humility with acceptance and care.
Daśaratha accepts Rāma’s request and, embracing Lakṣmaṇa, continues speaking, marking a shift to further counsel.
Humility in Rāma (joined palms) and paternal tenderness in Daśaratha (embrace), reinforcing dharmic family bonds.