Shloka 26
हनूमद्वृत्तान्तः—वानरबलप्रशंसा च
Hanuman’s Report and Praise of the Vanara Host
अशोकवनिकामध्ये रावणस्य दुरात्मनः।अध स्ताच्छिंशुपावृक्षे साध्वी करुणमास्थिता।।5.59.25।।राक्षसीभिः परिवृता शोकसंतापकर्शिता।मेघलेखापरिवृता चन्द्रलेखेव निष्प्रभा।।5.59.26।।।अचिन्तयन्ती वैदेही रावणं बलदर्पितम्।
aśokavanikāmadhye rāvaṇasya durātmanaḥ | adhastāc chiṃśupāvṛkṣe sādhvī karuṇam āsthitā || (5.59.25)
rākṣasībhiḥ parivṛtā śokasaṃtāpakarśitā | meghalekhāparivṛtā candralekheva niṣprabhā || (5.59.26)
acintayantī vaidehī rāvaṇaṃ baladarpitam |
ദുരാത്മാവായ രാവണന്റെ അശോകവനത്തിന്റെ നടുവിൽ, ശിംശുപാ വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ, സാദ്ധ്വിയായ സീതാദേവി കരുണാവസ്ഥയിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. രാക്ഷസിമാർ ചുറ്റിനിന്നു, ശോകസന്താപം കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ചു, മേഘരേഖകൾ മൂടിയ ചന്ദ്രകിരണംപോലെ മങ്ങിപ്പോയി; ബലദർപ്പത്തിൽ മദിച്ച രാവണനെ അവൾ ചിന്തിച്ചുപോലും ഇല്ല.
"In the wicked, Ravana's Ashoka garden under the Simsupa tree the noble lady Sita surrounded by ogresses, is sitting, tormented by tears. Her brightness is like the Moon's, veiled by flakes of clouds. She does not care for Ravana's glory. She is brooding over Rama only.
FAQs
The verse underscores fidelity to dharma under duress: Sita’s moral clarity is not altered by captivity or threats; righteousness is internal and unwavering.
A recension-style repetition/splitting of the description of Sita’s confinement and suffering in Ashoka grove.
Ananyatā (single-mindedness) toward the rightful spouse and refusal of adharma despite fear.