Shloka 45
लङ्कादाहः — The Burning of Lanka
Catuḥpañcāśaḥ Sargaḥ
स राक्षसांस्तान्सुबहूंश्च हत्वा वनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत्।विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निं जगाम रामं मनसा महात्मा।।।।
sa rākṣasāṃs tān subahūṃś ca hatvā vanaṃ ca bhaṅktvā bahupādapaṃ tat | visṛjya rakṣobhavaneṣu cāgniṃ jagāma rāmaṃ manasā mahātmā ||
അനവധി രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ച്, അനേകം വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ആ വനത്തെ തകർത്തു, രാക്ഷസഭവനങ്ങളിൽ അഗ്നി വിട്ടുവിട്ട്, മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ശ്രീരാമനിലേക്കു തിരിഞ്ഞു—അന്തരത്തിൽ അവനെ തേടി.
Hanuman destroyed the garden, killed the demons, burnt the city of Lanka and was shining with delight
FAQs
Dharma is devotion-driven duty: even amid warfare, Hanuman’s inner orientation remains toward Rama (satya and righteousness), showing that right action must be anchored in right intention.
After completing the destruction and arson in Lanka, Hanuman recollects Rama inwardly and prepares to return to the larger mission.
Single-pointed loyalty (ananyabhakti) and disciplined mind: action outside is intense, but the inner compass stays fixed on Rama.