Shloka 65
हनूमत्सीतासंवादः
Hanuman’s Offer of Rescue and Sita’s Dharmic Refusal
सलक्ष्मणं राघवमाजिमर्दनं दिशागजं मत्तमिव व्यवस्थितम्।सहेत को वानरमुख्य संयुगे युगान्तसूर्यप्रतिमं शरार्चिषम्।।।।
salakṣmaṇaṁ rāghavam ājimardanaṁ diśāgajaṁ mattam iva vyavasthitam |
saheta ko vānaramukhya saṁyuge yugāntasūryapratimaṁ śarārciṣam ||
ഹേ വാനരശ്രേഷ്ഠാ! ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം ഉള്ള, ശത്രുമർദ്ദകനായ രാഘവനെ യുദ്ധത്തിൽ ആര് സഹിക്കും? അവൻ ദിക്കാനയെപ്പോലെ, മദോന്മത്ത ഗജംപോലെ അചഞ്ചലമായി നില്ക്കുന്നു; അവന്റെ അമ്പുകളുടെ ജ്വാലകൾ യുഗാന്തസൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തമാണ്.
"O chief of vanaras! who can withstand Rama accompanied by Lakshmana, the conqueror of enemies? His arrows resemble the rays of the Sun at the time of the deluge, steady like the elephants who support the quarters of the earth.
FAQs
Confidence in dharma-protected strength: Sītā affirms that righteous power (Rāma’s) is ultimately irresistible, implying that adharma cannot stand before dharmic resolve.
In Aśoka-vana, Sītā speaks to Hanumān, emphasizing Rāma’s invincibility and urging decisive action for her rescue.
Rāma’s vīrya and steadfastness (dhairya): he is portrayed as firm, overwhelming in battle, and supported by Lakṣmaṇa.