Shloka 66
हनूमत्सीतासंवादः
Hanuman’s Offer of Rescue and Sita’s Dharmic Refusal
स मे हरिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं पतिं सयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय।चिराय रामं प्रति शोककर्शितां कुरुष्व मां वानरमुख्य हर्षिताम्।।।।
sa me hariśreṣṭha salakṣmaṇaṁ patiṁ sayūthapaṁ kṣipram ihopapādaya |
cirāya rāmaṁ prati śokakarśitāṁ kuruṣva māṁ vānaramukhya harṣitām ||
അതുകൊണ്ട്, ഹേ ഹരിശ്രേഷ്ഠാ! എന്റെ പ്രഭുവായ ശ്രീരാമനെ ലക്ഷ്മണനോടും സേനാനായകനോടും കൂടി വേഗം ഇവിടെ എത്തിക്കൂ. ഹേ വാനരമുഖ്യാ! രാമവിരഹശോകത്തിൽ ദീർഘകാലം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്ന എന്നെ ആനന്ദിതയാക്കൂ.
"O foremost of the vanaras! get Rama here along with Lakshmana and the lord of vanara troops quickly. O chief of vanaras! this way you can bring happiness to one like me who is emaciated with suffering on account of Rama.ইত্যার্ষে শ্রীমদ্রামাযণে বাল্মীকীয আদিকাব্যে সুন্দরকাণ্ডে সপ্তত্রিংশস্সর্গঃ৷৷Thus ends the thirtyseventh sarga of Sundarakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.
FAQs
Urgency in righteous duty: when dharma is obstructed (Sītā’s unlawful captivity), timely action by allies becomes a moral imperative.
Sītā requests Hanumān to swiftly bring Rāma and the Vānara forces, as she has suffered long in separation and captivity.
Sītā’s steadfast fidelity and truthfulness: her focus remains on Rāma alone, and she speaks plainly about her suffering and the needed course of action.