Previous Verse
Next Verse

Shloka 48

अशोकवनिकाविचारः

Survey of the Aśoka Grove and its Enchanted Landscape

वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा।रामस्य दयिता भार्या जनकस्यसुता सती।।।।

vanecarāṇāṃ satataṃ nūnaṃ spṛhayate purā | rāmasya dayitā bhāryā janakasyasutā satī ||

തീർച്ചയായും മുൻകാലങ്ങളിൽ ജനകന്റെ പതിവ്രതയായ പുത്രി—രാമന്റെ പ്രിയഭാര്യ—വനത്തിൽ വസിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.

vane-carāṇāmof forest-dwellers
vane-carāṇām:
Karma (कर्म) (object of desire)
TypeNoun
Rootvana (प्रातिपदिक) + cara (प्रातिपदिक)
FormPuṃ-liṅga, Ṣaṣṭhī, Bahu-vacana; tatpuruṣa: vane carāḥ (forest-dwellers)
satatamconstantly
satatam:
Kriyā-viśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Rootsatatam (अव्यय)
FormAvyaya; time-frequency adverb
nūnamsurely
nūnam:
Kriyā-viśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Rootnūnam (अव्यय)
FormAvyaya; certainty particle
spṛhayatelongs for
spṛhayate:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootspṛh (धातु)
FormLaṭ (present); Prathama-puruṣa, Eka-vacana; ātmanepada
purāformerly
purā:
Kāla-adhikaraṇa (कालाधिकरण)
TypeIndeclinable
Rootpurā (अव्यय)
FormAvyaya; time adverb "formerly"
rāmasyaof Rāma
rāmasya:
Ṣaṣṭhī-sambandha (सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootrāma (प्रातिपदिक)
FormPuṃ-liṅga, Ṣaṣṭhī, Eka-vacana
dayitādear
dayitā:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootdayitā (प्रातिपदिक)
FormStrī-liṅga, Prathamā, Eka-vacana
bhāryāwife
bhāryā:
Karta (कर्ता) (apposition)
TypeNoun
Rootbhāryā (प्रातिपदिक)
FormStrī-liṅga, Prathamā, Eka-vacana
janakasyaof Janaka
janakasya:
Ṣaṣṭhī-sambandha (सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootjanaka (प्रातिपदिक)
FormPuṃ-liṅga, Ṣaṣṭhī, Eka-vacana
sutādaughter
sutā:
Karta (कर्ता) (apposition)
TypeNoun
Rootsutā (प्रातिपदिक)
FormStrī-liṅga, Prathamā, Eka-vacana
satīchaste
satī:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootsatī (प्रातिपदिक)
FormStrī-liṅga, Prathamā, Eka-vacana

"The daughter of Janaka, the chaste wife of Rama, used to for the company of those creatures wandering in the forest.

S
Sītā
R
Rāma
J
Janaka

FAQs

Dharma includes harmony with living beings and simplicity of life: Sītā’s affection for forest life reflects gentleness and non-violence in disposition.

Hanumān recalls Sītā’s prior fondness for forest surroundings to justify why she might come out into the grove.

Saumya-bhāva (gentle nature): she is portrayed as naturally drawn to peaceful, living environments.