Shloka 110
समुद्रलङ्घनारम्भः
Commencement of the Ocean-Crossing
तमाकाशगतं वीरमाकाशे समुपस्थितः।।।।प्रीतो हृष्टमाना वाक्यमब्रवीत्पर्वतः कपिम्।मानुषं धारयन् रूपमात्मनः शिखरे स्थितः।।।।
tam ākāśagataṁ vīram ākāśe samupasthitaḥ | prīto hṛṣṭamānā vākyam abravīt parvataḥ kapim | mānuṣaṁ dhārayan rūpam ātmanaḥ śikhare sthitaḥ ||
ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ആ വീരകപിയോടു ഹൃദയം ആനന്ദത്തോടെ പർവ്വതം ആകാശത്തിൽ തന്നേ സമീപിച്ചു. തന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചു അവനോടു വചനമുരച്ചു.
Now the mountain assumed a human form and standing on its own summit, which stood very high, and glad at heart, addressed the heroic vanara gone to the aerial region.
FAQs
Satkāra (honoring the worthy): righteousness includes welcoming and respectfully addressing one who undertakes a noble mission.
Maināka reveals agency by taking human form and preparing to address Hanumān as he flies through the sky.
Māna and bhakti toward righteousness: the mountain’s reverent joy in supporting a dharmic endeavor.