Shloka 9
सुतीक्ष्णाश्रमप्रवेशः
Entry into Sutikshna’s Hermitage
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले।चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।।3.7.9।।
pratīkṣamāṇas tvām eva nārohe ’haṃ mahāyaśaḥ | devalokam ito vīra dehaṃ tyaktvā mahītale | citrakūṭam upādāya rājyabhraṣṭo ’si me śrutaḥ || 3.7.9 ||
ഹേ മഹായശസ്സേ, ഞാൻ നിനക്കായി മാത്രമേ കാത്തിരുന്നുള്ളൂ. ഹേ വീരാ, ഭൂമിയിൽ ഈ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് ദേവലോകത്തിലേക്ക് ഉയർന്നില്ല; രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് നീ ചിത്രകൂടത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചതായി ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു.
O renowned hero, I had heard that you have come to Chitrakuta, renouncing yourkingdom. I have been waiting so long to see you here. Unable to give up this body, I did not even leave the earth for heaven, the world of the gods.
FAQs
Dharma is shown as reverence for virtue: the sage values meeting the dhārmika Rāma more than personal spiritual ascent, implying that the presence of righteousness on earth is itself sacred.
The sage explains that he remained (did not depart to heaven) because he had heard of Rāma’s exile and residence at Citrakūṭa, and wished to see him.
Rāma’s steadfast adherence to duty despite loss of kingdom—his renunciation becomes widely known and draws the reverence of ascetics.