Shloka 7
जटायुवृत्तान्तः
Jatāyu’s Testimony and Rāma’s Grief
तानि युक्तो मया सार्धं त्वमन्वेषितुमर्हसि।त्वद्विधा बुद्धिसम्पन्ना महात्मानो नरर्षभ।।।।आपत्सु न प्रकम्पन्ते वायुवेगैरिवाचलाः।
tāni yukto mayā sārdhaṁ tvam anveṣitum arhasi | tvadvidhā buddhisampannā mahātmāno nararṣabha || āpatsu na prakampante vāyuvegair ivācalāḥ ||
‘എന്നോടൊപ്പം ചേർന്ന് നീ ആ സ്ഥലങ്ങൾ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്. ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ! നിനക്കുപോലെയുള്ള ബുദ്ധിസമ്പന്ന മഹാത്മാക്കൾ ആപത്തിൽ വിറയുകയില്ല—കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിലും അചലമായ പർവതങ്ങളെപ്പോലെ.’
Here are difficult mountains, caves, valleys, dreadful caves full of different animals, dwelling-places of kinneras and mansions of gandharvas.
FAQs
Dharma is steadiness under संकट (āpatti): righteous action requires inner stability and continued effort even when circumstances are overwhelming.
Lakṣmaṇa encourages Rāma to proceed with the search, asserting that wise and great persons remain unshaken in crises.
Dhṛti (fortitude): the capacity to remain firm and act purposefully despite grief and danger.