Shloka 5
सीतान्वेषणारम्भः
The Search for Sita Begins
यैस्सह क्रीडसे सीते विश्वस्तैर्मृगपोतकैः।एते हीनास्त्वया सौम्ये ध्यायन्त्यस्राविलेक्षणाः।।।।
yaiḥ saha krīḍase sīte viśvastair mṛgapotakaiḥ | ete hīnāstvayā saumye dhyāyanty asrāvilakṣaṇāḥ ||
സൗമ്യയായ സീതേ, നിന്നിൽ വിശ്വാസം വെച്ച് നിന്നോടൊപ്പം കളിച്ചിരുന്ന ആ മാൻകുഞ്ഞുകൾ, ഇപ്പോൾ നിന്നെ വിട്ടുപോയ ദുഃഖത്തിൽ, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നിന്നെയേ ധ്യാനിക്കുന്നു.
O gentle Sita! those fawns who trusted you and played with you, are now separated from you. Brooding over you, their eyes are brimming with tears.
FAQs
Dharma is compassion that extends beyond humans: Sītā’s gentleness created bonds even with forest creatures, and their sorrow underscores the moral power of kindness.
Rāma mourns Sītā’s absence and points to the fawns as witnesses to her loving presence in the forest.
Sītā’s tenderness and capacity to inspire trust; Rāma’s empathy toward all beings.