Adhyaya 80

Verse 1

पिप्पल उवाच । कामकन्यां यदा राजा उपयेमे द्विजोत्तम । किं चक्राते तदा ते द्वे पूर्वभार्ये सुपुण्यके

പിപ്പലൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! രാജാവ് കാമകന്യയെ വിവാഹം ചെയ്തപ്പോൾ, ആ രണ്ടു മുൻഭാര്യകൾ—അത്യന്തം പുണ്യവതികൾ—അപ്പോൾ എന്തു ചെയ്തു?

Verse 2

देवयानी महाभागा शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । तयोश्चरित्रं तत्सर्वं कथयस्व ममाग्रतः

മഹാഭാഗയായ ദേവയാനിയും വൃഷപർവണന്റെ പുത്രിയായ ശർമിഷ്ഠയും—അവരുടെ കഥാസമ്പൂർണ്ണം എന്റെ മുമ്പിൽ വിശദമായി പറയുക.

Verse 3

सुकर्मोवाच । यदानीता कामकन्या स्वगृहं तेन भूभुजा । अत्यर्थं स्पर्धते सा तु देवयानी मनस्विनी

സുകർമൻ പറഞ്ഞു—രാജാവ് കാമകന്യയെ തന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, മനസ്വിനിയായ ദേവയാനി അത്യന്തം അസൂയയും മത്സരഭാവവും കൊണ്ടു കലങ്ങി.

Verse 4

तस्यार्थे तु सुतौ शप्तौ क्रोधेनाकुलितात्मना । शर्मिष्ठां च समाहूय शब्दं चक्रे यशस्विनी

അവനുവേണ്ടി ക്രോധത്തിൽ കലങ്ങിയ മനസ്സോടെ അവൾ തന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും ശപിച്ചു; യശസ്വിനിയായ അവൾ ശർമിഷ്ഠയെ വിളിച്ചു ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചു.

Verse 5

रूपेण तेजसा दानैः सत्यपुण्यव्रतैस्तथा । शर्मिष्ठा देवयानी च स्पर्धेते स्म तया सह

രൂപത്തിൽ, തേജസ്സിൽ, ദാനധർമ്മത്തിൽ, കൂടാതെ സത്യപുണ്യവ്രതങ്ങളിൽ—ശർമിഷ്ഠയും ദേവയാനിയും അവളോടൊപ്പം മത്സരിച്ചു.

Verse 6

दुष्टभावं तयोश्चापि साऽज्ञासीत्कामजा तदा । राज्ञे सर्वं तया विप्र कथितं तत्क्षणादिह

അപ്പോൾ കാമജയും ആ ഇരുവരുടെയും ദുഷ്ടാഭിപ്രായം അറിഞ്ഞു. ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, അവൾ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഇവിടെ നടന്നതെല്ലാം രാജാവിനോട് അറിയിച്ചു।

Verse 7

अथ क्रुद्धो महाराजः समाहूयाब्रवीद्यदुम् । शर्मिष्ठा वध्यतां गत्वा शुक्रपुत्री तथा पुनः

അപ്പോൾ മഹാരാജാവ് ക്രോധത്തോടെ യദുവിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു—“പോയി ശർമിഷ്ഠയെ വധിക്ക; അതുപോലെ ശുക്രന്റെ പുത്രിയെയും.”

Verse 8

सुप्रियं कुरु मे वत्स यदि श्रेयो हि मन्यसे । एवमाकर्ण्य तत्तस्य पितुर्वाक्यं यदुस्तदा

“മകനേ, നിനക്ക് നന്മയാണെന്ന് നീ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമായതു ചെയ്യുക.” പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് യദു അപ്പോൾ (മറുപടി പറഞ്ഞു/പ്രവർത്തിച്ചു).

Verse 9

प्रत्युवाच नृपेंद्रं तं पितरं प्रति मानद । नाहं तु घातये तात मातरौ दोषवर्जिते

മാനദനായ യദു ആ നൃപേന്ദ്രനായ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: “താതാ, കുറ്റമറ്റ മാതാപിതാക്കളെ ഞാൻ വധിപ്പിക്കുകയില്ല.”

Verse 10

मातृघाते महादोषः कथितो वेदपंडितैः । तस्माद्घातं महाराज एतयोर्न करोम्यहम्

വേദപണ്ഡിതർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: മാതൃഹത്യ മഹാപാപമാണ്. അതിനാൽ, ഹേ മഹാരാജാവേ, ഈ രണ്ടുപേരെയും ഞാൻ വധിക്കുകയില്ല.”

Verse 11

दोषाणां तु सहस्रेण माता लिप्ता यदा भवेत् । भगिनी च महाराज दुहिता च तथा पुनः

മഹാരാജാ, മാതാവ് സഹസ്രദോഷങ്ങളാൽ ലിപ്തയാകുമ്പോൾ, ഭഗിനിയും ദുഹിതയും വീണ്ടും അതുപോലെ കലുഷിതരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 12

पुत्रैर्वा भ्रातृभिश्चैव नैव वध्या भवेत्कदा । एवं ज्ञात्वा महाराज मातरौ नैव घातये

പുത്രന്മാരാലോ സഹോദരന്മാരാലോ അവൾ ഒരിക്കലും വധ്യയല്ല. ഇത് അറിഞ്ഞ്, മഹാരാജാ, ആ രണ്ടു മാതാക്കളെ കൊല്ലരുത്।

Verse 13

यदोर्वाक्यं तदा श्रुत्वा राजा क्रुद्धो बभूव ह । शशाप तं सुतं पश्चाद्ययातिः पृथिवीपतिः

അപ്പോൾ യദുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് ക്രുദ്ധനായി. തുടർന്ന് ഭൂമിപതി യയാതി തന്റെ ആ പുത്രനെ ശപിച്ചു।

Verse 14

यस्मादाज्ञाहता त्वद्य त्वया पापि समोपि हि । मातुरंशं भजस्व त्वं मच्छापकलुषीकृतः

ഇന്ന് എന്റെ ആജ്ഞയാൽ നീ ദണ്ഡിതനായിരിക്കുന്നു—പാപിയായിട്ടും എന്റെ സമാനൻ—അതുകൊണ്ട് എന്റെ ശാപം മൂലം കലുഷിതനായി ഇനി മാതാവിന്റെ അംശം സ്വീകരിച്ചു ഭജിക്ക.

Verse 15

एवमुक्त्वा यदुं पुत्रं ययातिः पृथिवीपतिः । पुत्रं शप्त्वा महाराजस्तया सार्द्धं महायशाः

ഇങ്ങനെ പുത്രൻ യദുവിനോട് പറഞ്ഞ് ഭൂമിപതി യയാതി പുത്രനെ ശപിച്ചു; ആ മഹായശസ്സുള്ള മഹാരാജാവ് അവളോടൊപ്പം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു।

Verse 16

रमते सुखभोगेन विष्णोर्ध्यानेन तत्परः । अश्रुबिंदुमतीसा च तेन सार्द्धं सुलोचना

വിഷ്ണുധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി അവനോടു സമർപ്പിതനായി അവൻ സുഖഭോഗത്തിൽ രമിച്ചു; സുലോചനയായ അശ്രുബിന്ദുമതിയും അവനോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ചു।

Verse 17

बुभुजे चारुसर्वांगी पुण्यान्भोगान्मनोनुगान् । एवं कालो गतस्तस्य ययातेस्तु महात्मनः

സുന്ദരസർവാംഗിയായ അവൾ മനസ്സിനിഷ്ടവും പുണ്യപ്രദവുമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു; ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ യയാതിയുടെ കാലം കടന്നു പോയി।

Verse 18

अक्षया निर्जराः सर्वा अपरास्तु प्रजास्तथा । सर्वे लोका महाभाग विष्णुध्यानपरायणाः

എല്ലാ ദേവന്മാരും അക്ഷയരാണ്; മറ്റു ജീവികളും അതുപോലെ തന്നേ; ഓ മഹാഭാഗാ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും വിഷ്ണുധ്യാനത്തിൽ പരായണരാണ്।

Verse 19

तपसा सत्यभावेन विष्णोर्ध्यानेन पिप्पल । सर्वे लोका महाभाग सुखिनः साधुसेवकाः

തപസ്സ്, സത്യഭാവം, വിഷ്ണുധ്യാനം എന്നിവയാൽ, ഓ പിപ്പല—ഓ മഹാഭാഗാ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും സുഖികളായി സദ്ജനസേവയിൽ ലീനമാകുന്നു।

Verse 80

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रेऽशीतितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനോപാഖ്യാനാന്തർഗതമായ മാതാപിതൃതീർത്ഥവർണനയും യയാതിചരിത്രവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന എൺപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപ്തമായി।